Іаганес Ганс Даніэль Енсен

Іаганес Ганс Даніэль Енсен (ням.: Johannes Hans Daniel Jensen; 25 чэрвеня 1907, Гамбург, Германія — 11 лютага 1973, Гайдэльберг) — нямецкі фізік-тэарэтык, лаўрэат Нобелеўскай прэміі па фізіцы ў 1963 годзе разам з Марыяй Гёперт-Маер, «за адкрыцці, якія датычацца абалонкавай структуры ядра». Другую палову прэміі атрымаў Юджын Вігнер.

Іаганес Ганс Даніэль Енсен
ням.: Johannes Hans Daniel Jensen
Johannes Hans Daniel Jensen (1907–1973).jpg
Дата нараджэння 25 чэрвеня 1907(1907-06-25)[1][2][…] ці 1907
Месца нараджэння
Дата смерці 11 лютага 1973(1973-02-11)[1][2][…]
Месца смерці
Грамадзянства
Род дзейнасці фізік, выкладчык універсітэта, вучоны-ядзершчык
Навуковая сфера фізіка
Месца працы
Альма-матар
Навуковы кіраўнік Wilhelm Lenz[d]
Партыя
Член у
Узнагароды
Commons-logo.svg Іаганес Ганс Даніэль Енсен на Вікісховішчы

БіяграфіяПравіць

Скончыў Гамбургскі ўніверсітэт (1932), дзе і працаваў у 1937-1941 гадах. З 1941 года прафесар Гановерскага тэхналагічнага інстытута, з 1949 года - Гайдэльбергскага ўніверсітэта.

Навуковыя працы па ядзернай фізіцы і фізіцы цвёрдага цела. Даследаваў узаемадзеянні іонаў у крышталях, атрымаў залежнасць поўнай энергіі крышталя ад міжатамнай адлегласці. Увёў паняцце спін-арбітальнай сувязі і распрацаваў абалонкавую мадэль атамнага ядра (1950). Член Гайдэльбергскай АН (1949).

УзнагародыПравіць

Зноскі

ЛітаратураПравіць

СпасылкіПравіць