Абрам Давыдавіч Абкін

Абрам Давыдавіч Абкін (нар. 2 лютага 1903, Полацк — 12 лютага 1983) — фізікахімік. Доктар хімічных навук (1952), прафесар (1959). Заслужаны дзеяч навукі і тэхнікі РСФСР (1974).

Абрам Абкін
Абрам Давыдавіч Абкін
Дата нараджэння 2 лютага 1903(1903-02-02)
Месца нараджэння
Дата смерці 19 лютага 1983(1983-02-19) (80 гадоў)
Месца смерці
Грамадзянства
Род дзейнасці хімік
Навуковая ступень доктар хімічных навук
Альма-матар
Узнагароды
ордэн Працоўнага Чырвонага Сцяга Ордэн «Знак Пашаны»
Ленінская прэмія Заслужаны дзеяч навукі і тэхнікі РСФСР

БіяграфіяПравіць

У 1928 годзе скончыў Казанскі ўніверсітэт. З 1928 года — у Маскоўскім фізіка-хімічным інстытуце імя Л. Я. Карпава.

Навуковая дзейнасцьПравіць

Навуковыя працы пісаў на тэму даследавання працэсаў полімерызацыі арганічных злучэнняў. Адкрыў існаванне так званых «жывучых» палімераў, малекулы якіх пасля завяршэння полімерызацыі захоўваюць актыўныя цэнтры (1935). Распрацаваў колькасную тэорыю працэсаў суполімерызацыі (1951). Адкрыў і даследаваў механізм іоннай радыяцыйнай полімерызацыі (1959—1965), стварыў арыгінальны метад атрымання поліакрыламіду (1966—1970). Адкрыў існаванне нізкатэмпературнай мяжы скорасці хімічных рэакцый пры набліжэнні да абсалютнага нуля і фотасенсібілізаваную полімерызацыю (1980). У 1980 годзе А. Д. Абкіну прысвоена Ленінская прэмія[1].

УзнагародыПравіць

  • Заслужаны дзеяч навукі і тэхнікі РСФСР (1974)
  • Ленінская прэмія (1980)

Зноскі

ЛітаратураПравіць

СпасылкіПравіць