Каракі: Розніца паміж версіямі

Аб’ём не змяніўся ,  10 гадоў таму
[дагледжаная версія][дагледжаная версія]
Агульнымі продкамі каракаў былі палеазіяцкія паляўнічыя эпохі [[неаліт|неаліту]], якія насялялі ўзбярэжжа [[Ахоцкае мора|Ахоцкага мора]]. На [[Паўвостраў Камчатка|Камчатке]] яны з'явіліся пазней за [[ітэльмены|ітэлменаў]]. Існуюць таксама гіпотэзы, што продкі каракаў некаторы час насялялі [[Берынгія|Берынгію]], аб іх сувязі з [[Ніўхі|ніўхамі]].
 
Са старажытнейшых часоў асноўным заняткам каракаў на поўначы [[Паўвостраў Камчатка|Камчаткі]] былі лоў рыбы і паляванне на [[ластаногія|ластаногіх]] і іншых звяроў. У XI - XVI стст. частка насельніцтва перайшла да аленягадоўліаленегадоўлі. У кан. XVII ст. налічвалася прыкладна 10-11 тыс. чалавек. Найбольш шматлікія моўныя і тэрытарыяльныя групы: паланцы (2,6 тыс. чал.), ітканцы, паранцы, камянцы і інш.
 
Адносіны паміж каракмі і [[Рускія|рускімі]], якія з'явіліся тут ў XVII ст., былі складанамі. З аднаго боку, аленяводам-каракам патрабавалася дапамога ў барадзьбе з ваяўнічымі [[Чукчы|чукчамі]], з другога - узбярэжныя каракі аказвалі супраціўленне абіраўшым іх [[Казакі|казакам]]. У выніку ваенных сутычак з [[Казакі|казакамі]] і эпідэміі [[Натуральная воспа|воспы]] да кан. XVIII ст. колькасць карэнных насельнікаў скарацілася да 4,8 тыс. чал., але ў кан. XIX ст. зноў вырасла да 7,3 тыс. чал. (1897 г.).