Розніца паміж версіямі «Румбольд Валімонтавіч»

др
няма тлумачэння праўкі
др
др
{{вызнч|1=Румбольд Валімонтавіч}}, {{вызн2|1=Рамбольд (Румбольт) Валімунтавіч}} (?[[1371]] — [[кастрычнік]] [[1432]]), [[Старасты жамойцкія|стараста жамойцкі]] ([[1409]]–[[1411]]), [[Маршалкі земскія літоўскія|маршалак земскі ВКЛ]] ([[1412]]–1432), [[Ваяводы віцебскія|стараста віцебскі]] (узг. [[1422]] <ref>Як стараста віцебскі запісаны ў [[Мельніцкі дагавор, 1422|Мельніцкім дагаворы]] ([[1422]])</ref>). Адзін з [[Паны-рада|радцаў]] вялікага князя [[Вітаўт]]а. Сын уплывовага літоўскага баярына [[Валімонт Бушкавіч|Валімонта Бушкавіча]], малодшы брат [[Яўнут Валімонтавіч|Яўнута]] і старэйшы [[Кезгайла Валімонтавіч|Кезгайлы]], [[Шадзібор Валімонтавіч|Шадзібора]], [[Гедзігерд Валімонтавіч|Гедзігерда]] і [[Судзівой Валімонтавіч|Судзівоя Валімонтавічаў]] (Гл. падр. [[Род Кезгайлаў]]).
 
Паводле [[Ян Длугаш|Я. Длугаша]] ў [[1409]]<ref>Длугаш пазначыў 1408.</ref> Вітаўт пасылае Румбольда<ref>Длугаш называе Румбольда маршалкам, але як маршалак ён вядомы толькі з 1412.</ref> з войскам супраць немцаў у [[Жамойць]], дзе Румбольд займае ўсе ордэнскія замкі і бярэ ў палон ордэнскага жамойцкага фогта [[Міхайла Кухмайстр|Міхайла Кухмайстра]], такім чынам вярнуўшы Жамойць пад ўладу [[ВКЛ]].<ref>[http://www.vostlit.info/Texts/rus5/Dlugos/frametext2.htm Ян Длугош. Грюнвальдская битва. М. Изд. АН СССР. 1962. С. 46.]</ref> Румбольд узначальваў дэлегацыю ВКЛ на [[Канстанцкі сабор|Канстанцкім саборы]] ([[1414]]-[[1418]]).
 
{{зноскі}}