Адкрыць галоўнае меню

Змены

42 байты дададзена ,  7 гадоў таму
др
вырашэнне неадназначнасцяў using AWB (8032)
==Структура==
На Мінскім узвышшы вылучаюць асобныя часткі, якія маюць сваю геалагічную гісторыю і сваё аблічча:
*[[Аляхновіцкае ўзвышша]],
*[[Докшыцкае ўзвышша]],
*[[Івянецкае ўзвышша]],
*[[Лагойскае ўзвышша]],
*[[Плешчаніцкае ўзвышша]],
*[[Радашковіцкае ўзвышша]].
Паводле новых даследаванняў, да Мінскага ўзвышша трэба адносіць і [[Валожынскае ўзвышша]], якое па традыцыі разглядаюць як усходняе крыло Ашмянскага ўзвышша.
 
==Гідаралагічныя асаблівасці==
Мінскае ўзвышша з'яўляецца часткай [[водападзел]]у паміж басейнамі рэк [[Балтыйскае мора|Балтыйскага]] і [[Чорнае мора|Чорнага]] мораў. На яго схілах бяруць пачатак рэкі: басейна [[Нёман]]а — [[Вілія]] і яе левыя прытокі [[Рака Сэрвач, прыток Віліі|Сэрвач]], Дзвінаса, Ілія; [[Заходняя Бярэзіна]] з Іслаччу, Сула і Уса. Тут пачынаюцца таксама рэкі басейна [[Дняпро|Дняпра]] — дняпроўская [[Бярэзіна]] і яе прытокі [[Поня]], [[Гайна]], [[Пліса]], [[Рака Свіслач, прыток Бярэзіны|Свіслач]], [[Пціч]]. Для водазабеспячэння і адпачынку насельніцтва створаны вадасховішчы на Свіслачы ([[Заслаўскае вадасховішча]], [[Вадасховішча Крыніца|Крыніца]], [[Вадасховішча Дразды|Дразды]]), на р. Вяча ([[вадасховішча Вяча]]), на р. Пціч ([[Воўкавіцкае вадасховішча]]). Па тэрыторыі ўзвышша праходзіць канал [[Вілейска-Мінская водная сістэма|Вілейска-Мінскай воднай сістэмы]].
 
==Расліннасць==
64 554

праўкі