Розніца паміж версіямі "Уладзіслаў Галубок"

29 байтаў дададзена ,  9 гадоў таму
→‎Акцёрская дзейнасць: афармленне, дапаўненне
(дапаўненне)
(→‎Акцёрская дзейнасць: афармленне, дапаўненне)
[[Выява:Halubok2.jpg|250px|thumb|left|Сцэна са спектаклю «Суд» (крайні справа — Уладзіслаў Галубок у ролі Авечкі)]]
 
Галубок быў яркім выканаўцам драматычных і характэрных роляў: Авечка («Суд»), Сурынта («Пан Сурынта»), Гусак («Дыктатура» {{нп3|Іван Кандратавіч Мікіценка|І. К. Мікіценка|ru|Микитенко, Иван Кондратьевич}}), Андрон («Мой сябарсябра» {{нп3|Мікалай Фёдаравіч Пагодзін|М. Ф. Пагодзіна|ru|Погодин, Николай Фёдорович}}), Палкоўнік ("Ганка") і іншыя<ref name="БС"/>.
 
=== Перыяд БДТ-3 ===
[[Выява:Haluboktheatre2.jpg|250px|thumb|Сцэна са спектаклю «Даходнае месца» {{нп3|Аляксандр Мікалаевіч Астроўскі|Аляксандра Астроўскага|ru|Островский, Александр Николаевич}}, 1936 год]]
[[Выява:Haluboktheatre4.jpg|250px|thumb|Сцэна са спектаклю «Мой сябра» {{нп3|Мікалай Фёдаравіч Пагодзін|М. Пагодзіна|ru|Погодин, Николай Фёдорович}}, 1932 год]]
У 1935 г. шырока адзначаўся 15-гадовы юбілей тэатра Уладзіслава Галубка, многія акцёры атрымалі ганаровыя званні, Галубок быў узнагароджаны аўтамабілем і творчай камандзіроўкай у [[Горад Масква|Маскву]] і [[Горад Санкт-Пецярбург|Ленінград]].
 
=== Рэпрэсіі ===
 
Арыштавалі Галубка ў 1937 г. «традыцыйным» спосабам, на досвітку. Хутка ў мінскай кватэры драматурга адбыўся вобыск. Забралі не толькі ўсе рукапісы, але нават прыватныя рэчы тэатра. Вельмі пацярпела сям'я: старэйшаму сыну Эдуарду, навуковаму супрацоўніку, не дазволілі абараніць дысертацыю па беларускай драматургіі, дачку Багуславу прымусілі ехаць на вёску — «перавыхоўвацца» ў калгасе, малодшых сыноў выключылі з камсамола, як дзяцей ворага народа. Жонка ў адчаі спрабавала скончыць жыццё самагубствам — яе ледзь выратавалі.
Уладзіслаў Галубок быў рэбілітаваны ў 1957 г., пасмяротна.
 
=== Значэнне працы У. Галубка ===
 
Драматургічная, рэжысёрская і акцёрская дзейнасць Галубка з'яўляецца сувязным звяном паміж дарэвалюцыйным і савецкім беларускім тэатрам. У драматургіі яго творчасць выяўлялася глыбокім веданнем народнага жыцця. П'есы адрозніваліся сцэнічнай вастрынёй канфлікту, многія з іх напісаны ў жанры меладрамы з кантрастным супрацьпастаўленнем дабра і зла. Камедыі насычаны каларытным народным гумарам, характарызуюцца вострымі сітуацыямі з сатырычнай афарбоўкай<ref name="БС"/>.