Розніца паміж версіямі "Першы закон Ньютана"

Аб’ём не змяніўся ,  9 гадоў таму
др (робат Мяняем: bg:Закони на Нютон#Първи закон на Нютон; касмэтычныя зьмены)
Свабодная целы ў рэальным жыцці не сустракаюцца, бо на любое цела ў наваколькым свеце дзейнічаюць тыя ці іншыя сілы. Гэта прыводзіла антычных навукоўцаў да памылковай высновы аб тым, што цела не можа рухацца без знешняга ўздзеяння. [[Арыстоцель]] у сваім трактаце «[[Фізіка (Арыстоцель)|Фізіка]]» разважае:
 
: ніхтоНіхто не можа сказаць, чаму цела, што рухаецца, спыніцца дзе-небудь, бо чаму яно спыніцца тут, а не там? Значыць, яно павінна або не рухацца, або рухацца бясконца, калі яму толькі не перашкодзіць нешта мацнейшае. Далей, падаецца, што цела рухаецца ў пустэчу, бо тая саступае, але ў пустэчы гэта ёсць па ўсіх напрамках, таму яно павінна рухацца ўва ўсе бакі. <ref>Арыстоцель, «Фізіка», том 4, глава 8</ref>
 
Арыстоцель, такім чынам, адмаўляе інерцыю, зыходзячы з памылковай думкі аб тым, што цела праз ізатропнасць [[прастора|прасторы]] («пустэчы») не можа «ведаць», куды яно павінна рухацца. Пункт погляду Арыстоцеля аспрэчваўся навукоўцамі, але панаваў да адкрыцця закона інерцыі.
10

правак