Розніца паміж версіямі "Гай Светоній Транквіл"

няма тлумачэння праўкі
== Жыццё і агульная характарыстыка навуковых заняткаў ==
Належаў па паходжанні да наезніцкага саслоўя. З жыццяпісу Калігулы вынікае, што дзед Светонія займаў нейкую нязначную пасаду пры імператары. Бацька яго, Светоний Лет, трыбун XIII парнага легіёна, удзельнічаў у барацьбе Атона з Вітэліем. Пры Даміцыяне Светоній жыў у [[Рым]]е, займаючыся [[рыторыка]]й і граматыкай; знаходзіўся ў сяброўскіх адносінах з [[Пліній Малодшы|Плініем Малодшым]], па хадайніцтве якога Траян дараваў яму сан трыбуна; пры Адрыяне быў імператарскім сакратаром (magister epistolarum), але запаў у няласку за непачцівае стаўленне да жонкі імператара Сабіны і, аддаліўшыся ад двара, аддаўся энцыклапедычныя-літаратурным заняткам, па прыкладзе Варон. З іншых крыніц вядомыя назвы яго шматлікіх прац, пераважна напісаных па-грэчаску, прысвечаных літаратуры, філасофіі і прыродзе. Гэта быў руплівы збіральнік, які пакінуў шмат каштоўных звестак аб гістарычных, археалагічных і літаратурных прадметах. Крыніцамі для яго служылі архівы, публічныя акты, гістарычныя творы, мемуары і вуснае паданне. Светоній адным з першых нехрысціянскіх пісьменнікаў паведаміў аб з'яўленні паслядоўнікаў [[Ісус Хрыстос|Ісуса Хрыста]]. Хоць гэта не зусім дакладна: у тэксце ідзе гаворка пра «іудзеяў, усхваляваных нейкім Хрэстом», а гэта імя было распаўсюджана на Блізкім Усходзе ў арамейскамоўным асяроддзі.
 
== Літаратура ==
* {{кніга|загаловак=Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.14: Рэле — Слаявіна|адказны=Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш|месца=Мн.|выдавецтва=БелЭн|год=2002|том=14|старонак=512|isbn=985-11-0238-5 (Т. 14)|тыраж=10 000}}
 
[[Катэгорыя:Асобы]]
Ананімны ўдзельнік