Лёвенскі каталіцкі ўніверсітэт: Розніца паміж версіямі

няма тлумачэння праўкі
[дагледжаная версія][дагледжаная версія]
Няма тлумачэння праўкі
Датай заснавання лічыцца [[1425]] г., калі брабанцкі князь Ян IV звярнуўся з просьбай, пра адкрыццё школы (studium generale), да папы рымскага Марціна V. У сваёй просьбе ён падкрэсліваў зручнасць мясцовасці і дабрабыт жыхароў горада, а таксама наяўнасць адпаведнага будынка для школы.
 
Праз пяць гадоў пасля заснавання агульнай школы, [[Папа Рымскі]] [[Яўген IV, Папа Рымскі|Яўген IV]], адчыніў тут багаслоўскі факультэт, які прынёс універсітэту найбольшую славу. ЛёвенскіСярод яго прафесараў былі Адрыян Флёрэнс (пазней [[Адрыян VI, Папа Рымскі]]), [[Эразм Ратэрдамскі]], іншыя вядомыя вучоныя. У XIX ст. Лювенскі універсітэт стаў міжнародным цэнтрам філасофіі неатамізму.
 
Пад час [[Вялікая французская рэвалюцыя|Французскай рэвалюцыі]] быў зачынены і толькі з нараджэннем сучаснай бяльгійскай дзяржавы, [[1831]] г., быў адноўлены — перш у горадзе Мехелен, а адтуль перанесены зноў у Лёвен.
 
У [[1888]]—[[1889]] г. тут пры дапамозе кардынала [[Д. Мерсье]] быў заснаваны Вышэйшы інстытут філасофіі (школа [[Фама Аквінскі|Фамы Аквітанскага]]), з 1894 г. выдаваўся часопіс «Revue Neoscolastique». УУніверсітэт часпраславілі абодвухне сусветныхтолькі войнаўфілосафы быліі знішчаныябагасловы: вялікіяшырока універсітэцкіявядомы, кнігазборынапрыклад, утрачанакартограф, складальнік дакладных атласаў Меркатар, анатаміст А. Везалій, фізік Ж. Леметр часткаі архіваўінш.
 
У час абодвух сусветных войнаў былі знішчаныя вялікія універсітэцкія кнігазборы, утрачана частка архіваў.
 
У [[1946]] г. пад адной адміністрацыяй паўсталі дзве паралельныя секцыі універсітэта — французская і фламандская, а з [[1970]] г. існуюць два асобныя універсітэты — французскі (у горадзе [[Лёвен-ле-Нёў]]) і фламандскі. Абодва лічацца пераемнікамі старога універсітэта.