Лёвенскі каталіцкі ўніверсітэт: Розніца паміж версіямі

др
няма тлумачэння праўкі
[дагледжаная версія][дагледжаная версія]
Няма тлумачэння праўкі
дрНяма тлумачэння праўкі
Праз пяць гадоў пасля заснавання агульнай школы, [[Папа Рымскі]] [[Яўген IV, Папа Рымскі|Яўген IV]], адчыніў тут багаслоўскі факультэт, які прынёс універсітэту найбольшую славу. Сярод яго прафесараў былі Адрыян Флёрэнс (пазней [[Адрыян VI, Папа Рымскі]]), [[Эразм Ратэрдамскі]], іншыя вядомыя вучоныя. У XIX ст. Лювенскі універсітэт стаў міжнародным цэнтрам філасофіі неатамізму.
 
Пад час [[Вялікая французская рэвалюцыя|Французскай рэвалюцыі]] быў зачынены і толькі з нараджэннем сучаснай бяльгійскай дзяржавы, [[1831]] г., быў адноўлены — перш у горадзе [[Мехелен]], а адтуль перанесены зноў у Лёвен.
 
У [[1888]]—[[1889]] г. тут пры дапамозе кардынала [[Д. Мерсье]] быў заснаваны Вышэйшы інстытут філасофіі (школа [[Фама Аквінскі|Фамы Аквітанскага]]), з 1894 г. выдаваўся часопіс «Revue Neoscolastique». Універсітэт праславілі не толькі філосафы і багасловы: шырока вядомы, напрыклад, картограф, складальнік дакладных атласаў Меркатар, анатаміст А. Везалій, фізік Ж. Леметр і інш.