Розніца паміж версіямі "Віктар Паўлавіч Качубей"

др
няма тлумачэння праўкі
др
Выхоўваўся [[Андрэй Якаўлевіч Італінскі|Андрэем Якаўлевічам Італінскім]]. Пачаткаў дыпламатычную кар'еру ў [[1784]] году ў рускай місіі ў [[Швецыя|Швецыі]], затым служыў у [[Лондан]]е, быў прызначаны надзвычайным пасланцам у Канстанцінопаль. Як дыпламат ён трымаўся «нацыянальнай сістэмы, заснаванай на карысці Расіі», жадаў, каб «усе дзяржавы шанавалі яе сяброўствам» і баяўся яе тэрытарыяльных пашырэнняў. Пасля ўступлення на прастол [[Павел I, імператар расійскі|Паўла I]] быў узведзены ў графскую годнасць, але неўзабаве трапіў у няміласць.
 
Калі імператарам стаў [[Аляксандр I, імператар расійскі|Аляксандр I]], зрабіўся адным з найбліжэйшых яго саветнікаў. Кочубей быў прызначаны членам Дзяржаўнага савета, а з утварэннем міністэрстваў стаў першым міністрам унутраных спраў Расіі ([[1802]]). Яшчэ раней ён увайшоў у неафіцыйны дарадчы орган пры імператары — [[НегласныНягласны камітэт]], у працы якога таксама ўдзельнічалі граф [[Павел Аляксандравіч Строганаў|П. А. Строганаў]], князь [[Адам Ежы Чартарыйскі|А. Чартарыйскі]] і [[Мікалай Мікалаевіч Навасільцаў|М. М. Навасільцаў]] і абмяркоўваліся ліберальныя рэформы. Пасля ўзыходжання [[Мікалай I, імператар расійскі|Мікалая I]] Качубей стаў старшынёй Дзяржсавета і Камітэта міністраў (у [[1827]] годзе) і быў узведзены ў княжую годнасць ([[1831]]). У [[1834]] годзе ён стаў канцлерам па ўнутраных справах. У тым жа году ён памёр ад прыпадку грудной жабы (стэнакардыі) і быў пахаваны ў царкве Святога Духу [[Аляксандра-Неўская лаўра|Аляксандра-Неўскай лаўры]].
 
{{DEFAULTSORT:Качубей Віктар Паўлавіч}}