Розніца паміж версіямі «Аляксей Мікітавіч Трубяцкой»

др
няма тлумачэння праўкі
др
др
У 1618 годзе атрымаў чын стольніка. Ваявода ў Табольску (1629), Астрахані (1633). З 1642 года — камандуючы арміяй на паўднёвай мяжы Рускай дзяржавы.
 
Удзельнічаў у перамовах з польскім і шведскім пасольствамі ў 1647 годзе, у сакавіку 1654 года сустракаўся з пасламі [[Багдан Хмяльніцкі|Багдана Хмяльніцкага]] і агаворваў умовы ўваходжання Украіны ў склад Расіі. Напачатку [[Вайна Расіі з Рэччу Паспалітай, 1654-1667|руска-польскай вайны 1654—1655Расіі гадоўз Рэччу Паспалітай]] (1654—1655) Трубяцкой камандаваў паўднёва-заходняй групоўкай рускай арміі, якая захапіла шэраг гарадоў і мястэчак ўсходняй часткі ВКЛ і ў Панямонні. У 1656 годзе камандаваў войскамі на шведскім фронце, пасля 10-дзённай аблогі ўзяў Юр'еў, а таксамазатым крэпасці Марыенбург і НейгаузенНейгаўзен, Кексгольм (Карэла) і Нотэбург (Арэшак).
 
У 1659—1660 гг. узначальваў царскую адміністрацыю на Украіне, удзельнічаў у баявых дзеяннях супраць гетмана [[Іван Выгоўскі|І. Выгоўскага]], які перайшоў на бок Рэчы Паспалітай. Камандаваў рускімі войскамі ў Канатопскай бітве. У 1662 годзе ўдзельнічаў у задушэнні [[Медны бунт|Меднага бунту]] ў Маскве. За паспяховыя дзеянні узнагароджаны вотчынай — горадам Трубчэўскам з паветам і тытулам «валадара Трубчэўскага» (1660). Фармальна застаўшыся камандуючым войскам, Аляксей Нікіціч не ўдзельнічаў у баявых дзеяннях, заставаўся пры двары.