Розніца паміж версіямі "Альбін Мацвеевіч Стаповіч"

др
няма тлумачэння праўкі
др
др
'''Альбін Мацвеевіч СТАПОВІЧ (СТЭПОВІЧ)''' (СТЭПОВІЧ{{lang-pl|Albin Stapowicz}}; {{ДН|18|3|1894}}, в. Барані, [[Астравецкі раён]] Гродзенскай вобл.  — {{ДС|18|12|1934}})  — беларускі грамадска-палітычны і музычны дзеяч, публіцыст.
 
Брат [[К. Сваяк]]а. Вучыўся ў кансерваторыі Монтвіла ў [[Вільня|Вільні]], Казанскім і Віленскім універсітэтах (1918—241918—1924). Адзін з заснавальнікаў Беларускага кааператыўнага земляробча-прамысловага банка ў Вільні, [[БІГіК|Беларускага інстытута гаспадаркі і культуры]], яго сакратар, намеснік старшыні (1930—34), старшыня Віленскага аддзела, кіраўнік хору пры ім. 3 1926 сакратар, у 1927—30 віцэ-старшыня [[БХД, 1917|Беларускай хрысціянскай дэмакратыі]], выдавец яго органа  — газеты [[Беларуская крыніца (1917)|«Беларуская крыніца»]]. У 1928—301928—1930 пасол (дэпутат) польскага сейма, член Беларускага пасольскага клуба. У 1930 намеснік старшыні [[ Беларускі нацыянальны камітэт, Вільня|Беларускага нацыянальнага камітэта ў Вільні]]. Адзін з ідэолагаў беларускіх нацыянал-сацыялістаў (пад псеўданімам Уладзімір Загорскі). Супрацоўнічаў у выданнях «Наш шлях», «Крыніца», «Беларуская крыніца», «Родныя гоні», «Нёман», [[Новы шлях (1933)|«Новы шлях»]], «Шлях моладзі», «Самапомач» і інш. Аўтар музыкі да вершаў [[Я. Купала|Я. Купалы]], [[М. Машара|М. Машары]], К. Сваяка, Ф. Грышкевіча, [[Уладзіслаў Казлоўскі|У. Казлоўскага]], А. Гурло, вершаваных перакладаў з польскай мовы, аўтар гімна Беларускага інстытута гаспадаркі і культуры «Дзе чутны мовы нашай гукі».
 
== Літаратура ==
* Глагоўская А. Кар'еру пачынаў у Цеханаўцы // Спадчына. 1994. №  6.
* Глагоўская А. Стаповіч // БЭ ў 18 т. Т. 15. Мн., 2002.