Розніца паміж версіямі "Індаеўрапейцы"

др
clean up, replaced: н. э. → н.э. (3), эўрап → еўрап, найболей → найбольш , == → == , улуча → уключа using AWB
др (робат дадаў: rmy:Indo-Aryano)
др (clean up, replaced: н. э. → н.э. (3), эўрап → еўрап, найболей → найбольш , == → == , улуча → уключа using AWB)
{{арфаграфія}}
[[Выява:IE expansion.png|450px|thumb|''Схема міграцый індаеўрапейцаў у 4000-1000 гг. да н. э. у адпаведнасці з «курганнай гіпотэзай». Ружовая вобласць адпавядае меркаванай прарадзіме індаеўрапейцаў. Аранжавая вобласць адпавядае тэрыторыі рассялення носьбітаў індаеўрапейскіх моў да 1000 г. да н. э.'']]
'''Індаеўрапейцы''' — носьбіты індаеўрапейскіх моў. Па тэорыі, [[індаеўрапейскія мовы]] ставяцца да макрасям'і [[настратычныя мовы|настратычных моў]].
 
Іранскае паходжанне маюць [[персы]], [[белуджы]], [[гілянцы]], [[курды]], [[мазендаранцы]], [[асяціны]], [[памірскія народы]], [[сарыкольцы]], [[таджыкі]], [[талышы]], [[язгулямцы]].
 
Да [[італікі|італікаў]] ставіліся [[лаціняне]] (часткай якіх былі [[рымляне]], ад [[лацінская мова|мовы]] якіх адбываюццапаходзяць [[раманскі гурт моў|раманскія]] мовы, улучальныяякія ўключаюць [[італьянская мова|італьянскую]], [[французская мова|французскую]], [[правансальская мова|правансальскую]], [[рэтараманская мова|рэтараманскую]], [[іспанская мова|іспанскую]], [[каталонская мова|каталонскую]], [[партугальская мова|партугальскую]], [[румынская мова|румынскую]], [[малдаўская мова|малдаўскую]] мовы), [[оскі]] і [[Умбры, народ|умбры]].
 
Нашчадкамі [[кельты|кельтаў]] з'яўляюцца [[шатландцы]], [[ірландцы]], [[брэтонцы]], [[валійцы]] і інш.
 
==Паходжанне індаеўрапейцаў==
Мадэлі паходжання індаеўрапейцаў можна ўмоўна падзяліць на еўрапейскія і азіяцкія. З еўрапейскіх найболейнайбольш распаўсюджаная сярод лінгвістаў і археолагаў [[Курганная гіпотэза]] мяркуе, што прарадзімай індаеўрапейцаў была тэрыторыя Паўночнага Прычарнамор'я ў міжрэчча [[Днепр]]а і [[Волга|Волгі]], а самі яны ўяўлялі сабой паўкачавое насельніцтва стэпавых раёнаў сучасных усходу [[Украіна|Украіны]] і поўдня [[Расія|Расіі]], якое жыла ў гэтых месцах у V—IV тыс. да н. э. З продкамі індаеўрапейцаў звычайна ідэнтыфікуецца насельніцтва, якое адносіцца да [[Сярэднестогаўская культура|сярэднестогаўскай]], самарскай і [[Ямная культура|ямнай]] культурам. У наступным у сувязі з пераходам гэтых плямёнаў да бронзавага стагоддзя і прыручэннем каня пачаліся інтэнсіўныя міграцыі індаеўрапейскіх плямёнаў у розных кірунках. Пры гэтым адбывалася моўная асіміляцыя індаеўрапейцамі мясцовага даіндаеўрапейскага насельніцтва, што прыводзіла да таго, што сучасныя носьбіты індаеўрапейскіх моў значна адрозніваюцца па расава-антрапалагічнаму тыпу.
 
Мадэлі паходжання індаеўрапейцаў можна ўмоўна падзяліць на еўрапейскія і азіяцкія. З еўрапейскіх найболей распаўсюджаная сярод лінгвістаў і археолагаў [[Курганная гіпотэза]] мяркуе, што прарадзімай індаеўрапейцаў была тэрыторыя Паўночнага Прычарнамор'я ў міжрэчча [[Днепр]]а і [[Волга|Волгі]], а самі яны ўяўлялі сабой паўкачавое насельніцтва стэпавых раёнаў сучасных усходу [[Украіна|Украіны]] і поўдня [[Расія|Расіі]], якое жыла ў гэтых месцах у V—IV тыс. да н. э. З продкамі індаеўрапейцаў звычайна ідэнтыфікуецца насельніцтва, якое адносіцца да [[Сярэднестогаўская культура|сярэднестогаўскай]], самарскай і [[Ямная культура|ямнай]] культурам. У наступным у сувязі з пераходам гэтых плямёнаў да бронзавага стагоддзя і прыручэннем каня пачаліся інтэнсіўныя міграцыі індаеўрапейскіх плямёнаў у розных кірунках. Пры гэтым адбывалася моўная асіміляцыя індаеўрапейцамі мясцовага даіндаеўрапейскага насельніцтва, што прыводзіла да таго, што сучасныя носьбіты індаеўрапейскіх моў значна адрозніваюцца па расава-антрапалагічнаму тыпу.
 
У эпоху Вялікіх геаграфічных адкрыццяў і рушучай за імі масавай еўрапейскай каланізацыі індаеўрапейскія мовы распаўсюдзіліся ў Амерыцы, Паўднёвай Афрыцы, Аўстраліі, Новай Зеландыі, іншых раёнах, і, за рахунак рускай каланізацыі, значна пашырылі свой арэал у Азіі (у якой да гэтай эпохі былі прадстаўленыя досыць шырока).
170 846

правак