Розніца паміж версіямі "Бітва за Вільню (1918—1919)"

 
=== Першая атака Чырвонай арміі ===
[[2 студзеня]] да Вільні пачалі падыходзіць рэгулярныя атрады савецкай Заходняй арміі з трох напрамкаў: ад [[НяменчынНемянчын]]ыа, [[Маладзечна]] і [[Горад Ліда|Ліды]]. Кіраўнік сіл польскай самаабароны, дэн.<!--як расшыфраваць дэн.?--> Вэйтка, вывеў частку сіл (частку польку віленскіх уланаў, 3 батальён і Афіцэрскую легію) у раён [[Новая Вілейка|Новай Вілейкі]] з намерам заблакавання там руху праціўніка. Гэтым часам у Вільні засталіся астатняя частка віленскіх уланаў, 1-ы батальён, 4-ы батальён ПВА, а таксама іншыя невялікія падатрады, над якімі ўзяў кіраўніцтва ротмістар Уладзіслаў Дамброўскі<ref name=d/>.
 
Загад заняць Вільню атрымала бальшавіцкая 2 брыгада стральцаў (2БС) пскоўскага дівізыёна Уладзіміра Аляксандравіча АльдэроггеяАльдэрогея, якая 1 студзеня апынулася ў раёне [[Падброддзе|Падброддзя]]. Для гэтага яна была ўзмоцнена 5 віленскім полкам пад кіраўніцтвам А. ЗенковічаЗянковіча. Адначасова з Маладзечна на Вільню накіроўваліся 144 і 146 полкі 17 дывізіёна стральцаў Рыгора Максімовіча Барзінскага і выдзелены атрад заходняга дывізіёна Уладзіміра Аляксеевіча Яршова. Кіраўніцтва 2 БС з мэтай выканання задачы заняцця Вільні накіравала 4-ы полк праз Падброддзе на [[Міцкуны]], каб разам з 1-ым полкам заняць чыгуначную станцыю ў Новай Вілейцы. Адначасова 5-ы віленскі полк быў накіраваны з Падброддзя праз НяменчынуНемянчын на Вільню. Бальшавіцкія атрады атрымалі прыказ задушыць польскі супраціў сілай<ref name=d/>.
 
[[4 студзеня]] 1919 года пад Новай Вілейкай адбыліся першыя баі з наступаючай Чырвонай арміяй. Бальшавікі скіравалі туды 1-ы батальён і две роты 4-ага батальёна пскоўскага полку пад кіраўніцтвам Махначова, якія перасоўваліся направа ад яго. Польская кавалерыя панесла страты і была вымушана адступіць. Пяхота спрабавала здзейсніць кантрнаступ на Новую Вілейку, які, аднак, не атрымаўся. Рэгулярныя атрады Чырвонай арміі мелі значную перавагу над імправізаванымі, нерэгулярнымі атрадамі польскай самаабароны. Да таго ж, палякі мелі вельмі абмежаваную колькасць амуніцыі і не мелі падрыхтаваных абарончых пазіцый на падыходах да горада і ў самім горадзе. Адначасова бальшавікі накіравалі да прамога наступу на Вільню 5-ы Віленскі полк. Генерал Вэйтка прыняў рашенне аб адступленні польскіх атрадаў з-пад Новай Вілейкі ў Вільню. Неўзабаве адбыліся сутыкненні з нямецкімі сіламі на вуліцы Вялікая Пагулянка, у выніку якіх палякі пацярпелі чарговыя страты, у тым ліку сярод афіцэраў. Бальшавікі наступалі на горад перш за ўсё з напрамку Новай Вілейкі і НеменчыныНемянчына. Фарміраванні самаабароны былі вымушаныя вярнуцца ў цэнтр горада, дзе, дзякуючы аб'яднанню сіл, адбілі атаку Чырвонай арміі<ref name=d/>.
 
=== Другая атака Чырвонай арміі ===