Розніца паміж версіямі "Неарамантызм"

Аб’ём не змяніўся ,  7 гадоў таму
няма тлумачэння праўкі
На фарміраванне неарамантызму аказала значны ўплыў філасофія [[Фрыдрых Ніцшэ|Ніцшэ]] і [[Шапенгаўэр]]а, таму ў цэнтры неарамантычнага твора часта стаіць асоба асаблівай сілы.
 
Сярод яркіх прадстаўнікоў неарамантызму — такія пісьменнікі, як [[Этэль Ліліян Войніч]], [[Джэк Лондан]], [[Майн Рыд]], [[Рафаэль Сабаціні]], [[Жуль Верн]], [[Артур Конан Дойл]], [[Генрык Ібсен]], [[Кнут Гамсун]], [[Рэдзьярд Кіплінг]], [[Эйна Лейна]], [[ЭдманЭдмон РостанРастан]], [[Роберт Льюіс Стывенсан|Роберт Стывенсан]], Герман Гесэ; у Расіі — ранні [[Максім Горкі]], [[Мікалай Гумілёў]], [[Аляксандр Грын]], Уладзімір Набокаў.
 
Да неарамантызму адносяць таксама шэраг значных музыкантаў (першым чынам, [[Рыхард Вагнер|Рыхарда Вагнера]]), мастакоў (у прыватнасці, [[Беклін]]а) і інш.