Адкрыць галоўнае меню

Змены

др
→‎XVIII стагоддзе: арфаграфія
Своеасаблівасцю іканапісу Беларусі XVIII ст. з'яўляюцца эмацыянальная выразнасць, каларыстычная дэкаратыўнасць, багацце арнаментыкі, непасрэднасць раскрыцця сюжэта, фальклорнасць адлюстравання дзеяння, імкненне да рэальнай перадачы рэчаіснасці<ref name="НАУ"/>.
 
У XVIII стагоддзі вядомы майстар [[Рыгор Мікітавіч Мядзведзкі|Рыгор Мядзведзкі]], які размалёўваў [[царква|цэрквы]], пісаў [[Ікона|абразыыабразы]] («Спас Уседзяржыцель» і інш.) для [[іканастас]]а царквы ў вёсцы [[Вёска Папова Гара|Папова Гара]], у [[1783]] годзе стварыў іканастас [[Журавіцкая Ільінская царква|Ільінскай царквы]] ў вёсцы [[Вёска Журавічы|Журавічы]] (цяперашні [[Рагачоўскі раён]]), які быў знішчаны ў [[1841]] годзе.
 
Самай вядомай іконай XVIII стагоддзя з'яўляецца [[абраз Маці Божай Жыровіцкай]].