Розніца паміж версіямі "Лявон Навумавіч Юрэвіч"

няма тлумачэння праўкі
'''Лявон Юрэвіч''' (нар. {{ДН|30|6|19561965}}, [[Мінск]]) — беларускі літаратуразнавец, крытык, бібліёграф, архівіст, грамадскі дзеяч.
 
Маці Лявона Юрэвіча, [[Алена Юрэвіч]], — вядомы беларускі лінгвіст. Скончыўшы школу працаваў у гарадской дзіцячай бібліятэцы. Скончыў філалагічны факультэт Мінскага педінстытута імя М. Горкага (1990). Выкладаў беларускую мову ў Мінскім педінстытуце замежных моў. У [[1990]] г. паступіў у аспірантуру Інстытута літаратуры імя Янкі Купалы [[АН БССР]]. У [[1993]] г. выехаў у ЗША. Працуе ўархівістам аддзеле рукапісаўу Нью-Ёркскай публічнай бібліятэкібібліятэцы. МагістрМае дзве навуковыя ступені: у філалогіі і бібліятэказнаўстве. Сябар прэзідыумаБеларускага Радыінстытута БНР.наавукі Сурэдактарі газеты «Беларус»мастацтва (Нью-Ёрк). Удзельнік мерапрыемстваў, беларускайрэдкалегіі дыяспарыальманаха ў"Запісы ЗШАБІНіМ".
 
Аўтар даследаванняў «Архіўная кніга» (Нью-Ёрк, 1997), «Беларуская мемуарная літаратура на эміграцыі» (Нью-Ёрк, 1999), «Каментары» (Мн., 1999), “Жыцьцё пад агнём: Партрэт беларускага ваеначальніка і палітычнага дзеяча Барыса Рагулі на фоне яго эпохі” (Менск, 1999), “Вырваныя бачыны: Да гісторыі Саюзу Беларускай моладзі” (Менск, 2001), “Літаратурны рух на эміграцыі” (Менск, 2002), “Мемуары на эміграцыі” (Менск, 2005), “Летапісны звод сусьвету Чалавека Сьведамага: Гісторыя газэтаў “Бацькаўшчына” й “Беларус” (1947-2000)” (Менск, 2006), “Шматгалосы эпісталярыюм” (Мінск, 2012), “Жанры” (Мінск, 2013). Артыкулы Л. Юрэвіча друкаваліся ў зборніках «Вяртання маўклівая споведзь» (Мн., 1994), «Культура беларускага замежжа» (Мн., 1998), "Роля беларускай дыяспары ў захаваньні і разьвіцьці беларускай культуры” (Лондан, 2003; Менск, 2004), “Сонца тваё не закоціцца, і месяц твой не схаваецца” (Мінск, 2009), “Беларускае замежжа. Белорусское зарубежье” (Мінск, 2010), “Беларуская кніга ў кантэксце сусветнай кніжнай культуры: гісторыя і сучаснасць” (Мінск, 2011), “Беларуская кніга ў кантэксце сусветнай кніжнай культуры: вывучэнне і захаванне” (Мінск, 2012), альманаху “Асоба і час” (Мінск), «Запісах БІНІМБІНіМ», беларускіхэнцыклапедыях энцыклапедыях,і перыядычных выданнях Беларусі, ЗША, Англіі.
 
Укладальнік, рэдактар і аўтар уступных артыкулаў выдадзеных у [[Беларускі інстытут навукі і мастацтва ў Нью-Ёрку|Беларускім інстытуце навукі і мастацтва ў Нью-Ёрку]] зборнікаўзборніках [[Уладзімір Дудзіцкі|Уладзіміра Дудзіцкага]] “Напярэймы жаданьням” (Нью-Ёрк, 1994) і “Творы” (Мінск, 2010), [[Мікола Цэлеш|Міколы Цэлеша]] “Хмары над Бацькаўшчынай” (Нью-Ёрк, 1995), [[Юрка Віцьбіч|Юркі Віцьбіча]] (“Антыбальшавіцкія паўстаньні і партызанская барацьба на Беларусі” (Нью-Ёрк, 1996; Смаленск, 2007) і “Лшоно Габоо Бійрушалайм: даваенная проза” (Менск, 2011), [[Лявон Крывічанін|Лявона Крывічаніна]] "Беларусізацыя пад №” (Нью-Ёрк, 1998) і “Творы” (разам з Ціханам Чарнякевічам) (Мінск, 2012), [[Антон Адамовіч|Антона Адамовіча]] “Творы” (Нью-Ёрк, 2003), [[Янка Юхнавец|Янкі Юхнаўца]] “Паэзія” (Мінск, 2012), Дзмітрыя Сямёнава “Дзёньнік” (Мінск, 2012). Укладальнік (разам з [[Валянціна Грышкевіч|Валянцінай Грышкевіч]]) бібліяграфічнага ўказальніка «Францыск Скарына: Жыццё і дзейнасць» (Мн., 1995). Падрыхтаваў да выданьня кнігі: Барыс Рагуля “Беларускае студэнцтва на чужыне” (Лёндан ( Канада) - Нью-Ёрк, 1996; Мінск, 2006), “Эквівалент: Зборнік эміграцыйнай гістарычнай прозы” (Мінск, 2005), “Каханы горад: Зборнік эміграцыйнае ваеннае прозы” (Мінск, 2006).
 
Браў удзел у працы над выданьнямі: Мікола Панькоў “Хроніка беларускага жыцьця на чужыне 1945-1984” (Мінск, 2001), Зора і Вітаўт Кіпелі “Belarusian Publications in the West: bibliography” (New York, 2004); “Беларускі і беларусаведны друк на Захадзе: асобныя выданьні. Бібліяграфія” (Нью-Ёрк, 2003); “Belarusian publishing in the West: a bibliography” (New York-Warsaw, 2006), “Адзін Госпад, адна Вера, адзін Хрост” (Мінск, 2007), “Урачыстасьць у садзе: драматургія беларускай эміграцыі ХХ стагодзьдзя” (Мінск, 2007), Аляксандр Стагановіч “Успаміны пасла” (Мінск, 2011)
 
== Літаратура ==
Ананімны ўдзельнік