Адкрыць галоўнае меню

Змены

дапаўненне, спасылка на артыкул-сiрату.
'''Георгій Васілевіч ШТЫХАЎ''' ({{ДН|14|7|1927}}, [[Вёска Старая Беліца|в. Старая Беліца]] [[Гомельскі раён|Гомельскага раёна]]) — беларускі археолаг і гісторык. Доктар гістарычных навук ([[1983]]), прафесар ([[1989]]).
 
Нарадзіўся ў сям'і служачых. Працаваў настаўнікам у школах Гродзенскай і Гомельскай вобл. (1956—1959[[1956]]—[[1959]]). Скончыў гістарычны факультэт [[БДУ]] (1956). Вучыўся ў аспірантуры Інстытута гісторыі АН БССР (1959—19621959—[[1962]]), на фарміраванне гістарычнага светапогляду Г. Штыхава значна паўплывалі [[Усевалад Макаравіч Ігнатоўскі|У. М. Ігнатоўскі]] і [[Аляксей Рыгоравіч Мітрафанаў|А. Р. Мітрафанаў]]. Малодшы навуковы супрацоўнік, старшы навуковы супрацоўнік, загадчык сектара, загадчык аддзела археалогіі і гісторыі [[Полацкая зямля|Полацкай зямлі]] Інстытута гісторыі [[АН БССР]] (1962—20001962—[[2000]]). У [[1965]] абараніў кандыдацкую дысертацыю «''Древний Полоцк (IX—XIII вв.)''» (навук. кіраўн. — [[Васіль Радзівонавіч Тарасенка|В. Р. Тарасенка]]). З [[1982]] ўзначальвае пастаянную камісію па археалагічным даследаванні старажытнага [[Мінск]]а. У [[1983]] абараніў доктарскую дысертацыю «''Города Полоцкой земли (IX—XIII вв.)''». Прафесар (1987). З 2000 — галоўны навуковы супрацоўнік аддзела археалогіі сярэднявечнага перыяду Інстытута гісторыі НАН Беларусі. Навуковыя зацікаўленні: археалогія і гісторыя Беларусі VI—XIII ст., гісторыя і археалогія Полацкай землі, вытокі беларускай народнасці. Вывучае гарады Полацкай зямлі і курганныя могільнікі ранняга сярэднявечча паўночнай і цэнтральнай Беларусі. Кіраваў экспедыцыямі па вывучэнні [[Полацк]]а, [[Заслаўе|Заслаўя]], [[Віцебск]]а, [[Горад Барысаў|Барысава]], [[Лукомль|Лукомля]], [[Лагойск]]а, [[Копысь|Копысі]]., Падрыхтаваўа 2таксама, доктараўу і[[2006]] 19годзе кандыдатаўправодзіў навукраскопкі[[Баронікі, археалагічны помнік|археалагичнага помнiка ''Баронікі'']] — гарадзішча каля в. УзначальваўБаронікі Беларускую[[Віцебскі асацыяцыюраён|Віцебскага ахвярраёна]], палітычныхякое рэпрэсійзнаходзіцца (1992—1994)на паўночна—ўсходняй ускраіне вёскі, на левым беразе [[Рака Лучоса|р. Лучоса]].
 
Падрыхтаваў 2 доктараў і 19 кандыдатаў навук. Узначальваў Беларускую асацыяцыю ахвяр палітычных рэпрэсій ([[1992]]—[[1994]]).
Лаурэат Дзяржаўнай прэміі Беларусі (1990).
 
Лаурэат Дзяржаўнай прэміі Беларусі ([[1990]]).
 
Аўтар болей за 490 прац.