Розніца паміж версіямі "Акустыка"

4 байты дададзена ,  7 гадоў таму
др
пунктуацыя
др (пунктуацыя)
др (пунктуацыя)
'''Акустыка''' (ад {{lang-el|ἀκούω}} (аку́о) — слыхавы, які слухаецца) — навука аб [[гук]]у. У вузкім сэнсе слова — вучэнне пра гук, г.зн. пра пругкія ваганні і хвалях у [[газ]]ах, [[вадкасць|вадкасцях]] і [[Цвёрдае цела|цвёрдых целах]], чутных чалавечым вухам (чашчыні такіх ваганняў знаходзяцца ў дыяпазоне 16 гц-20Гц—20 кгцкГц); у шырокім сэнсе — вобласць фізікі, якая даследуе пругкія ваганні і хвалі ад самых нізкіх [[чашчыня|чашчынь]] (умоўна ад 0 гц) да звышвысокіх чашчынь 1012—1013 Гц, іх узаемадзеянні з рэчывам і ўжыванні гэтых ваганняў (хваль).
 
==Асноўныя раздзелы акустыкі==
''Нелінейная акустыка'' вывучае інтэнсіўныя гукавыя працэсы, пры якіх прынцып суперпазіцыі не выконваецца і гукавая хваля пры распаўсюдзе змяняе ўласцівасці асяроддзя. У вобласці такіх чашчынь і тэмператур пачынаюць выяўляцца квантавыя эфекты, таму гэты раздзел фізікі называюць таксама ''квантавай акустыкай''.
 
''Прыкладная Акустыка'' — шырокая вобласць, да якой адносяцца найперш электраакустыка, а таксама акустычныя вымярэнні - вымярэнні велічынь гукавога ціску, інтэнсіўнасці гуку, спектру чашчынь гукавога сігналу і г. д. Архітэктурная і будаўнічая Акустыка займаецца задачамі атрымання добрай чутнасці гаворкі і музыкі ў зачыненых памяшканнях і памяньшэнням узроўня шуму, а таксама распрацоўкай гукаізалюючых і гукапаглынальных матэрыялаў. Прыкладная акустыка вывучае таксама шумы і вібрацыі і распрацоўвае спосабы барацьбы з імі. Вывучэннем распаўсджвання гуку ў [[акіян]]е і якія ўзнікаюць пры гэтым з'явамі: [[рэфракцыя]]й гуку, рэверберацыяй пры адлюстраванні гукавога сігналу ад паверхні мора і яго дна, рассейваннем гуку на неаднастайнасцях займаюцца ''гідраакустыка'' і ''гідралакацыя''.
 
''Псіхафізіялагічная акустыка'' займаецца вывучэннем гукавыпраменьваючых і гукапрымаючых органаў чалавека і жывёл, праблемамі моваўтварэння, перадачы і ўспрыманні гаворкі. Вынікі выкарыстоўваюцца ў электраакустыке, архітэктурнай акустыка, сістэмах перадачы гаворкі, тэорыі інфармацыі і сувязі, у [[музыка|музыцы]], [[медыцына|медыцыне]], біяфізіцы і г. д. Да яе частак адносяцца: гаворка, слых, псіхалагічная акустыка, біялагічная акустыка і г. д.