Розніца паміж версіямі "Плошча Перамогі (Мінск)"

→‎Гісторыя: арфаграфія
(арфаграфія, рана зьняты шаблён)
(→‎Гісторыя: арфаграфія)
[[Граніт]] быў прывезены з-пад [[Днепрапятроўск]]а і [[Жытомір]]а. Мазаіку для ордэна Перамогі прыслалі з [[Акадэмія мастацтваў, Ленінград|Акадэміі мастацтваў]] Ленінграда. Разьбу па граніце зрабілі ўкраінскія муляры. Бронзавыя гарэльефы, меч і вянкі адлівалі ленінградскія спецыялісты завода «Манументскульптура».
 
Ля падножжа помніка [[3 ліпеня]] [[1961]] года, ўу дзень 17-й гадавіны вызвалення горада Мінска, ганаровы грамадзянін горада Мінска, [[Герой Савецкага Саюза]] генерал-палкоўнік [[А. С. Бурдзейны]] запаліў вечны агонь.
 
Каб змясціць станцыю метро і выхады, у 1984-м годзе архітэктары [[Б. Ларчанка]], [[Б. Школьнікаў]] і [[К. Вязгін]] перапланавалі плошчу з круглай у авальную. 1 ліпеня 1984 года на плошчы умацавалі гранітныя блокі з капсуламі з зямлёй гарадоў-герояў: [[Масква|Масквы]], [[Ленiнград]]а, [[Валгаград]]а, [[Кіеў|Кіева]], [[Адэса|Адэсы]], [[Севастопаль|Севастопаля]], [[Керч]]ы, [[Новарасійск]]а, [[Тула|Тулы]], [[Брэсцкая крэпасць|Брэсцкай крэпасці]]. У 1985 годзе — капсулы з зямлёй гарадоў-герояў [[Смаленск]]а i [[Мурманск]]а.
8 078

правак