Розніца паміж версіямі "Статыстычная механіка"

др
няма тлумачэння праўкі
др
{{Класічная механіка}}
 
'''Статыстычная механіка''' - раздзел [[статыстычная фізіка|статыстычнай фізікі]], які вывучае метадамі [[Тэорыя верагоднасцяўімавернасцей|тэорыі верагоднасцяўімавернасцей]] паводзіны сістэм, якія складаюцца з (адвольнага) канчатковагаканечнага ліку часціц. Колькасць часціц з'яўляецца адвольным канчатковым натуральным лікам. Упершыню класічную статыстычную механіку адной часціцы разгледзеў [[Макс Борн]] ў 1955 годзе <ref>Born M. «Continuity, determinism and reality», Kongelige Danske Videnskabernes Selskab, Matematisk-fysiske Meddelelser, Bind 30, Nr.2, (1955) 1-26.</ref><ref>Борн М. «Непрерывность, детерминизм, реальность» в книге «Размышления и воспоминания физика». М.: Мир, 1977. стр.162-187.</ref>.
 
Статыстычная дынаміка сістэмы палёў выходзіць за рамкі статыстычнай механікі і ставіццаадносіцца да статыстычнай [[тэорыя поля|тэорыі поля]]. Тым самым статыстычная фізіка фактычна дзеліцца на статыстычную механіку і статыстычную тэорыю поля. Статыстычную механіку звычайна дзеляць на раўнаважную і нераўнаважную. Паслядоўная пабудова раўнаважнай статыстычнай механікі былобыла рэалізаванаажыццёўлена [[Джазая Уілард Гібс|Дж. У. Гібсам]] ў 1902 годугодзе <ref>Gibbs J. W. «Elementary Principles of Statistical Mechanics», Yale University Press: New Haven,. 1902; Reprinted by (Dover, New York, 1960)</ref>, а паслядоўная пабудова нераўнаважнай статыстычнай механікі былобыла выканана [[Нікалай Нікалаевіч Багалюбаў|Н. Н. Багалюбавым]] ў 1946 годзе <ref>Боголюбов Н. Н. «Проблемы динамической теории в статистической физике», М.— Л.: ОГИЗ. Гостехиздат, 1946.</ref>. Пры апісанні сістэм у рамках статыстычнай механікі выкарыстоўваецца паняцце сярэдняга па ансамблі. Асноўнымі ўраўнннняміўраўненнямі статыстычнай механікі з'яўляюцца ўраўненні Ліўвіля і ланцужок ўраўненняў Багалюбава.
 
== Гл. таксама ==