Розніца паміж версіямі "Сінтэзатар"

51 байт дададзены ,  7 гадоў таму
др
clean up, replaced: Кэхілам → Кехілам, нэль → нель, Бэл → Бел (2), мэта → мета, мета → мэта, ў ў → ў у (2), слухаўк → навушнік, ды → і , using AWB
(untagged non-categorized.)
др (clean up, replaced: Кэхілам → Кехілам, нэль → нель, Бэл → Бел (2), мэта → мета, мета → мэта, ў ў → ў у (2), слухаўк → навушнік, ды → і , using AWB)
Музычны [[тэлеграф]] быў створаны ў [[1876]] годзе амерыканскім [[інжынер]]ам і [[вынаходнік]]ам Элайшам Грэем (''Elisha Gray''), які падчас [[эксперымент]]аў з электра-магнітнымі ланцугамі знайшоў, што з іх дапамогай можна атрымаць меладычны гук. Дзеля гэтых жа [[мэта]]ў ён сабраў з вібруючай дыяфрагмы прымітыўны дынамік.
 
Грэй прапанаваў з дапамогаю сваёй вынаходкі спрасціць працу звычайнага тэлеграфа, але калі прыйшоў ўу [[патэнт]]нае бюро, высветлілася, што за дзве гадзіны да яго нейкі брытанскі інжынер [[Аляксандр Грэм Бэл]] запатэнтаваў больш зручную для карыстання прыладу — [[тэлефон]].
 
Тым не менш вынаходкі, выкарыстаныя пры стварэнні музычнага тэлеграфа, знайшлі свайго спажыўца ў іншых сферах, а ён сам даў жыццё першым электра-музычным інструментам.
Інструмент уяўляў сабой набор са 145 электрагенератараў і складанай сістэмы [[пераключальнік]]аў і [[індуктар]]аў. Меў тры сяміактаўных клавіятуры. Гралі на тэлармоніуме ў чатыры рукі.
 
Праз адсутнасць, якіхсці ўзмацняльнікаў (нават лампавыя былі створаны толькі праз 20 год) гук тэлармоніума выводзіўся праз вялізарных памераў трубы, кшталту [[грамафон]]ных, а пасля перадаваўся ў тэлефонныя лініі. Праслухаць канцэрт тэлармоніума можна было праз звычайныя тэлефонныя лініі, дзеля чаго на слухаўкунавушнік трэба было апрануць адмысловы ражок.
 
З прычыны неверагодных памераў (агульная вага інструмента была 200 тон) складанасці вытворчасці і перавозак было створана толькі тры экзэмпляры. Не апошнюю ролю ў знікненні тэлармоніуму згулялі таксама тэлефонныя кампаніі т.ч. гук перадаваўся праз тэлефонныя лінніі, а моцнасць інструменту была большая за іх магчымасці, таму сігнал тэлармоніуму даваў моцныя памехі і перашкаджаў тэлефонным размовам. У [[1916]] ён быў разабраны.
 
[[Image:Lowrey.jpg|thumb|Электраарган]]
Пасля шэрагу эксперыментаў і некалькіх даволі вялізных прататыпаў, у Хаманда атрымливаецца стварыць даволі кампактны электра-музычны інструмент, які добра імітаваў гук [[касцёл]]ьнага [[арган]]а, флейты і некаторых іншых блізкіх па гучанні [[музычны інструмент|інструментаў]]. А пасля таго, як ўу [[1960-я|1960-х]] Хаманд прыбраў са свайго інструмента вялікую і цяжкую акустычную сістэму, яго электраарган стаў амаль што абавязковым атрыбутам шматлікіх [[рок-музыка]]ў.
 
Тады ж у [[1950-я]]—[[1960-я]] гады індустрыя па вытворчасці электраарганаў пачала рэзка развівацца і свае пазіцыі саступіла толькі ў [[1970-я|1970-х]], калі электраарганы спачатку пацяснілі аналагавыя, а потым лічбавыя сінтэзатары.
Першыя спробы зрабіць гук сінтэзатараў больш разнастайным рабіліся яшчэ ў [[1940-я]]—[[1950-я]] гады, але тагачасная прамысловасць не ведала больш-менш кампактных [[паўправаднікі|паўправаднікоў]], а паўправадніковыя лямпы мелі надзвычай вялікі памер і моцна грэліся, таму першыя аналагавыя сінтэзатары мелі памер з даволі вялікі пакой, граць на іх можна было даволі абмежаваны час, таму выкарыстоўвалі іх альбо ў вялікіх студыях [[гуказапіс]]у, альбо ў [[кіно|кінаіндустрыі]]. Такім напрыклад быў [[СССР|савецкі]] сінтэзатар '''АНС''', што існаваў у двух экзэмплярах, адзін з якіх размяшчаўся на студыі-гуказапісу фірмы '''«Мелодыя»'''.
 
Адным з першых, хто паспрабаваў зрабіць больш-менш кампактныя сінтэзатары, быў амерыканскі фізік і вынаходнік галандскага паходжання Роберт Моог (''Robert Moog''). Пазнаёміўшыся на пачатку [[1960-я|1960-х]] гадоў з [[кампазітар]]ам ГербэртамГербертам Дойчам (''Herbert Deutsch''), а пазней з музыкам і інжынерам Уолтэрам Карласам (''Walter Carlos''), Моог стварае свой першы сінтэзатар, які першапачаткова меў назву '''Модульная Сістэма''' (''Modular Systems''). Але ён таксама быў прыгодны толькі для студыйнай працы, хаця быў значна кампактнейшым за сваіх папярэднікаў. Дапамагло з'яўленне паўправаднікоў новага пакалення — '''[[транзістар]]аў''' і ў [[1970]]-м на рынку аб'яўляецца першы кампактны сінтэзатар '''МініМуг''' (''прозвішча стваральніка памылкова прачыталі на англійскі манер, а пасля дадзеная памылка ператварылася на брэнд'').
 
[[Image:Ms-20 2.jpg|thumb|Адна з першых мадэляў сінтэзатарў]]
Вялікім прарывам на гэтым шляху было з'яўленне ў сярэдзіне [[1970-я|1970-х]] гадах першых мікрасхем, а пасля першых персанальных [[камп'ютар]]аў. Пасля шэрагу [[эксперымент]]аў і [[аматар|паўаматарскіх]] спроб з'явіліся першыя сінтезатары, створаныя па лічбавай тэхналогіі.
 
[[Image:Synclavier-II a.jpg|thumb|Лічбавы сінтэзатар]]
 
Ужо ў [[1975]]-м годзе амерыканская кампанія '''«New England Digital»''' прэзэнтуепрэзентуе навінку лічбавы сінтэзатар «Сінклавер» (''Synclavier''). Ён быў даволі даступным па кошце, але дастаткова дзіўна выглядаў, бо меў як [[фартэпіяна|фартэпіянную]], так і [[камп'ютар]]ную клавіятуры.
 
Падобныя сінтэзатары каштавалі вязізных грошаў і займалі шмат месца.
Яшчэ з часоў стварэння Сінклавера вытворцы мроілі канчаткова спалучыць сінтэзатар з [[камп'ютар]]ам, але першы ўдалы вынік быў прэзентаваны [[Карпарацыя Корг|карпарацыяй Корг]], толькі ў [[1988]]-м годзе, калі з'явілася мадэль '''Korg M1'''.
 
З далейшае ж развіццём Працоўных Станцый стала мажліва ператварыць іх на міні-студыю, якія не толькі маглі запісваць і граць мелодыі і сэмплы створаныя на інструменце, але і прайграваць запісаныя ў іншым месцы жывыя гукі, што яшчэ больш пашырыла мажлівасці электронных музыкаўмузыкантаў і калектываў з абмежаваным саставам, якім дагэтуль прыходзілася, альбо карыстацца паслугамі запрошаных музыкаўмузыкантаў, альбо [[фанаграма]]й.
 
[[Image:M3.gif|thumb|Сучасная працоўная станцыя]]
 
Канчатковага развіцця Працоўныя станцыі дасягнулі ў [[1990-я]], калі [[Карпарацыя Ямаха|Ямаха]] прэзентавала першыя '''Партатыўную Працоўную Станцыю''', ці '''Walkstation''' (''гульня слоў "Walk" - "Хадзіць" і "Workstation" - "Працоўная станцыя"''). У адрозненні ад іншых Працоўных Станцый, Партатыўная не мела клавіятуры і ўяўляла сабой нейкая спалучэнне камп'ютара, сэмплера, сэквенсара і драм-машыны. Партатыўная Станцыя як мага больш падыхлдзіла для тых музыкаўмузыкантаў, якія не любяць працаваць з камп'ютарнымі праграмамі, але жадаюць кантраляваць працэс стварэння кампазіцыі на выснове забітых, ці ўласна створаных лупаў і сэмплаў. А наступнае пакаленне Партатыўных Станцый - '''Грувбоксы''' атрымалі шырокішырокае распаўсюдраспаўсюджанне сярод выканаўцаў танцэвальнай музыкі, музыкаўмузыкантаў эксперыментатараў і [[DJ]]яў, якім было неабходна ў online-рэжыме ствараць простыя кампазіцыі на выснове сэмплаў дыі лупаў загружаных у памяць інструмента, але не хацелася цягнуць з сабой апаратуру.
 
== Віртуальныя сінтэзатары ==
 
Віртуальны сінтэзатар, альбо эмулятар - па сутнасці камп'ютарны софт, прызваны дапамагчы музыкам і аранжыроўшчыкам працуючым у студыі. Замест таго, каб мець шэраг сінтэзатараў (часцей аналагавых) розных вытворцаў, дастаткова запусціць праграму якая імтуе іх працу і падключыць да MIDI-клавіятуру. Пры гэтым на экране камп'ютара будзе бачна працоўная панэль сінтэзатара і праз яе мажліва стварыць неабходны ўнікальны гук, як і на "жывым", аналаге і захаваць дадзеныя наладкі.
 
 
== Аналага-мадэлюемыя і аналагавыя сінтэзатары новага пакалення ==
 
На пачатку 21 стагоддзя з развіццём розных стылей электроннай музыкі, а таксама з жаданнем зрабіць гук больш цёплым, сярод выканаўцаў нанова пачуўся попыт на старыя аналагавыя сінтэзатары, але тыя адначасова з больш цёплым гучаннем давалі старыя праблемы (нізкая якасць гука), да таго ж ад часу шмат якія з іх сапсаваліся.
 
Таксама актывіяваліся прадстаўнікі старых вытворцаў, прадукцыя якіх нанова стала карыстацца попытам. Аднавілі сваю дзейнасць «[[Муг]]», «[[Арган Хаманда|Арганы Хаманда]]», «[[Родас піяна|Родас]]» і іншыя.
 
Некаторыя ж фірмы пачалі вытворчасць аналагавых сінтэзатараў створаных з улікам сучасных [[тэхналогія|тэхналогій]]ў, што пазбавіла дадзеныя сінтэзатары ад старых праблем з якасцю гука і шумамі. Гэтыя сінтэзатары атрымалі назву '''Аналагавыя сінтэзатары новага пакалення'''.
 
Апошнім часам распачаўся выпуск аналагавых працоўных станцый і аналагавых модуляў, якія маюць толькі прыборную панельпанэль без клавіятуры.
 
== Гл. таксама ==
 
* [[Мелатрон]]
 
*[http://yamaha.jp/ Афіцыйны сайт карпарацыі "Ямаха"]{{ref-ja}}
 
{{musical-instrument-stub}}
{{Электронныя музычныя інструменты}}
 
[[Катэгорыя:Сінтэзатар|*]]
[[Катэгорыя:MIDI]]
 
 
{{musical-instrument-stub}}
 
{{Link GA|uk}}
167 169

правак