Розніца паміж версіямі "Фемістокл"

19 байтаў дададзена ,  7 гадоў таму
арфаграфія
(арфаграфія)
}}
 
'''Фемістокл''' ({{lang-grc|Θεμιστοκλῆς}}) — афінскі дзяржаўны дзеяч і палкаводзец перыяду грэка-пэрсыдзкіх войнаў (500-449 да н. э.). З 493/492 неаднаразова займаў вышэйшыя дзяржаўныя пасады архонтархонта і стратэга. Будучы правадыром марскімарской партыі, у якой адбіваліся інтарэсы гандлёва-рамесных слаёў і беднаты, Фемістокл імкнуўся ператварыць [[Афіны]] ў марскую дзяржаву.
 
Фемістокл падняўся на вяршыню ўлады выключна дзякуючы сваім здольнасцям. Афінскія арыстакраты, якія раней непадзельна кіравалі ў горадзе, заўсёды працівіліся яго ўплыву. Калі б не крызіс, выкліканы нашэсцем персаў, вышэйшыя пасады ў Афінах, быць можа, і надалей займалі б не па добрай якасці, а па праве нараджэння.
 
У [[493]] па яго ініцыятыве афіняне ўмацавалі [[Пірэй]], зрабіўшы яго ваеннай гаванню. Дамогшыся перавагі над сухапутнай партыяй, якая ўзначальвалася Арыстыдам, Фемістокл пераканаў афінян ў [[482]] стварыць для паспяховай барацьбы з [[Персідская імперыя|Персіяй]] на дзяржаўныя даходы ад руднікоў ваенны флот агульнай колькасцю ў 200 [[трыера|трыер]]. Падчас паходу [[Ксеркс I|Ксеркса I]] Фемістокл адыграў вырашальную ролю ў арганізацыі агульных грэцкіхгрэчаскіх сіл супрацівусупраціўлення, у кіраўніцтве афінскім флотам, асабліва ў марской [[Бітва пры Саламіне|бітве пры Саламіне]] ([[480]]). Ён спрыяў вызваленню грэчаскіх гарадоў [[Малая Азія|Малай Азіі]] ад улады Персіі, быў ініцыятарам стварэння 1-га [[Афінскі марскі саюз|Афінскага марскога саюза]] ([[478]]). Яго палітычныя рэформы ([[487]]-[[486]]) прывялі да далейшага развіцця афінскай рабаўладальніцкай дэмакратыі (выбары [[архонт]]аваў па жэрабі, прадастаўленне магчымасці коннікам займаць гэтую пасаду, вызваленне калегіі стратэгаў ад кантролю [[Арэапаг]]у). У выніку інтрыг афінскай арыстакратыі Фемістокл ўу [[471]] быў падвергнуты астракізму; пазней абвінавачаны ў дружбе з персамі, патаемнуюу патаемнай сувязьсувязі са спартанскім палкаводцам і асуджаны агульным сходам грэкаў. Пасля тулянняў бег да пэрсыдзкагаперсідскага цара [[Артаксеркс I Лангіман|Артаксеркса I]].
 
== Антычныя крыніцы ==
Ананімны ўдзельнік