Розніца паміж версіямі "Бляшаная кафедра"

93 байты дададзена ,  7 гадоў таму
(grammar)
[[Image:Cyril Genik.jpg|thumb|upright|[[Кірыл Генік]] (1857–1925)]]
 
Цэнтральнай фігурай украінскай абшчыны ў Вініпегу ў той час быў [[Кірыл Генік]] (1857-1925). Ён прыбыў з ГалічыныГаліччыны, скончыў Украінскую Акадэмічную гімназію ў [[Горад Львоў|Львове]] і на працягу кароткага часу вывучаў права ў Чарнавіцкім універсітэце. <ref name="Martynowych, Orest T 1924. page 170">Martynowych, Orest T. Ukrainians in Canada: The Formative Period, 1891-1924. Canadian Institute of Ukrainian Studies Press, University of Alberta, Edmonton, 1991, page 170.</ref> Генік быў сябрам украінскага пісьменніка [[Іван Якаўлевіч Франко|Івана ФранкаФранко]], украінскага аўтара казкі «ЛісаЛіс Мікіты Мікіта», намінаванаганамінаванай на [[Нобелеўская прэмія па літаратуры|Нобелеўскую прэмію па літаратуры]]. ГенікВядома, сяброўствашто Генік быў сведкам на вяселлі аўтараФранко і , верагодна, падзяляў сацыялістычныя погляды ФранкаФранко і ўхваляў яго з'едлівую сатыру на тагачаснае духавенства. Лічыў Вызваленні пазбаўленне насельніцтва ад духавенства, разамі з зямельнайзямельную рэформай, былорэформу спосабам вызвалення сялян ад прыгнёту памешчыкаў, якія трымалі зямлю ў сваіх руках у змове з іерархіяй царквы. Пасля прыбыцця ў Канаду, Генік стаў першым украінскімукраінцам, нанятымшто урадам атрымаў пасаду ва Урадзе Канады. Ён працаваў іміграцыйным агентам, адказнымі адказваў за рассяленне пасяленцаў у іх гомстедах. Стрыечны брат ГенікГеніка, Іван Бодруг (1874-1952), і Бодруг сябар Бодруга Іван НегричНегрыч (1875-1946) таксама прыбылі з вёскі БярозаўБярозава з-пад КоломыяКаламыі і, дзе былі настаўнікамі пачатковай школы. <ref name="Martynowych, Orest T 1924. page 170"/> Гэтая тройца складала ядро інтэлігенцыі ва ўкраінскімўкраінскай супольнасці,суполцы і была вядомая як Бярозаўская ТроіцаТройца. Толькі Генік, старэйшы з іх траіх, быў адзіным жанатым з трох. Яго жонка Паліна (народжаная ЦюрковськаЦюркоўська) была дачкой святара, адукаванай жанчынай. Муж і жонка маламелі трох сыноў і тры дачкі. <ref>Hryniuk, Stella. Dictionary of Canadian Biography Online, www.biographi.ca/EN/009004-119.01-e.php?id_nbr=8154</ref>
 
Іншай ключавой асобай быў епіскап Серафім, чыё сапраўднае імя было Стэфан Устволський. Справа скончылася тым, што Уствольського пазбавілі сану на расійскім Святым сінодам Рускай у [[Горад Санкт-Пецярбург|Санкт-Пецярбургу]]. Але яго гісторыя пачынаецца з моманту, калі па асабістых прычынах, ён адправіўся на Афон, дзе быў асвячоны ў [[епіскап]]скі сан святым Анфім, які сам аб'яўляў сябе біскупам. Існуе падазрэнне, што святы Анфім высвеціў Уствольського на злосць [[цар]]а, паколькі ў тыя часы паміж царом і Святым сінодам адбывалася барацьба за кіраваннем Рускай праваслаўнай царквой.<ref name="ukr">Mitchell, Nick. Ukrainian-Canadian History as Theatre in The Ukrainian Experience in Canada: Reflections 1994, Editors: Gerus, Oleh W.; Gerus-Tarnawecka, Iraida; Jarmus, Stephan, The Ukrainian Academy of Arts and Sciences in Canada, Winnipeg, page 226</ref> Пасля освяченння біскупам Серафім адправіўся ў Паўночную Амерыку, дзе ненадоўга спыніўся ва ўкраінскіх святароў у [[Горад Філадэльфія|Філадэльфіі]]. На час прыбыцця ва ў Вініпег у яго ён не належаў ні да [[Руская праваслаўная царква|Рускай праваслаўнай царквы]], ні да якой-небудзь іншай. Украінскі ў прэрыях прынялі яго як вандроўнага святога па традыцыі, пачатай яшчэ з вытокаў хрысціянства.<ref>Mitchell, Nick. The Mythology of Exile in Jewish, Mennonite and Ukrainian Canadian Writing in A Sharing of Diversities, Proceedings of the Jewish Mennonite Ukrainian Conference, «Building Bridges», General Editor: Fred Stambrook, Canadian Plains Research Center, University of Regina, 1999, page 188.</ref>
50

правак