Розніца паміж версіямі "Тадэвуш Мазавецкі"

няма тлумачэння праўкі
(Новая старонка: 'thumb|Тадэвуш Мазавецкі, 2007 '''Тадэвуш Мазавецкі''' ({{lang-pl|Tadeusz Mazowieck...')
 
'''Тадэвуш Мазавецкі''' ({{lang-pl|Tadeusz Mazowiecki}}; {{ДН|18|4|1927}}, [[Плоцк]] — {{ДС|28|10|2013}}) — польскі палітычны дзеяч, публіцыст.
 
Скончыў юрыдычны факультэт [[Варшаўскі ўніверсітэт|Варшаўскага ўніверсітэта]], аднак юрыстам не працаваў, а адразу заняўся публіцыстыкай. У 1950 пачаў працаваць у каталіцкім штотыднёвіку у [[Вроцлаў|Вроцлаве]], займаўся пытаннямі моладзі. Уваходзіў у каталіцкую арганізацыю «Знак», якая ў 1968 была арганізатарам студэнцкіх дэманстрацый. У 1970-х падтрымліваў кантакты з нелегальным Камітэтам абароны рабочых. Быў паплечнікам [[Лех Валенса|Леха Валенсы]] ў [[Салідарнасць, прафсаюз|«Салідарнасці»]]. У жніўні 1980 стаў ініцыятарам ліста групы інтэлектуалаў і падтрымку бастуючых рабочых узбярэжжа. Быў дарадцам прафсаюза «Салідарнасць», а ў 1981 заняў пасаду галоўнага рэдактара выдання «Tygodnik Solidarność». Пасля ўвядзення ваеннага становішча ў снежні [[1981]] быў інтэрнаваны.
 
У чэрвені [[1989]] абраны ў Сейм. У жніўні таго ж года быў вылучаны ў якасці аднаго з кандыдатаў на пасаду кіраўніка польскага ўрада, як пасярэдніка паміж Л. Валенсам і прыхільнікамі [[В. Ярузельскі|В. Ярузельскага]]. [[19 жніўня]] 1989 прэзідэнт Ярузельскі прыняў адстаўку генерала Кішчака, кандыдатуру якога не патрымаў Сейм, і прызначыў Старшынёй Савета Міністраў Польскай Народнай Рэспублікі Тадэвуша Мазавецкага. 7 верасня Тадэвуш Мазавецкі сфармаваў першы некамуністычны ўрад Польшчы. У ім 11 пасад занялі прадстаўнікі «Салідарнасці», 4 пасады — ПАРП, 4 пасады — Аб'яднаная сялянская партыя, 3 — Дэмакратычная партыя, і 1 — Салідарнасць сялян-аднаасобнікаў. У сваёй першай прамове перад Соймам Мазавецкі заявіў, што доўгатэрміновай стратэгічнай мэтай кабінета стане «вяртанне да рынкавай эканомікі і змяненне ролі дзяржавы ў гаспадарчай сферы». Першай замежнай паездкай Тадэвуша Мазавецкага стаў візіт у Італію, дзе 20 кастрычніка 1989 года ён наведаў [[Ватыкан]] і быў прыняты папам [[Ян Павел II, Папа Рымскі|Янам Паўлам II]].