Джота дзі Бандонэ: Розніца паміж версіямі

др
параметры шаблона Бібліяінфармацыя перенесены на Викиданные
[дагледжаная версія][дагледжаная версія]
др (Bot: Migrating 67 interwiki links, now provided by Wikidata on d:q7814 (translate me))
др (параметры шаблона Бібліяінфармацыя перенесены на Викиданные)
У пач. XIV ст. Джота дзі Бандоне выканаў размалёўкі ў царкве Бадзія (1300-02, Фларэнцыя), а таксама некалькі алтарных абразоў, сярод якіх найбольш вядомы «Мадонна Аньісанці» (1310-20, Фларэнцыя). У размалёўках капэл Перуцы (каля 1320) і Бардзі (1320-25) у фларэнційскай царкве Санта-Крочэ дасягнуў арганічнай сувязі з архітэкгурай, стрыманасці каларьггу і манументальнасці вобразаў.
 
Тут Джота дэманструе новы ўзровень майстэрства. У роспісах расказваецца аб святым Францыску (капліца Бардзі), Іаане Хрысціцелю і Іаане Евангелісту (капліца Перуцы). Нават няўдалыя абнаўленні і рэстаўрацыі (асабліва ў XIX ст.) не скажаюць яснасці і гарманічнасці вобразаў, пластычнай дасканаласці выяў. У адрозненне ад падуанскага цыкла ў выявах капліцы Перуцы архітэктурная пластыка адыгрывае дамінуючую ролю. Яна ўтварае вялікія прасторы вакол фігур або парознаму асветленыя фоны. Каларыт фрэсак мяккі, а размешчаныя на плоскасці групы фігур акрэслены свабоднай гульнёй святлоценявых пераходаў. Сцэны з паданняў аб святым Францыску ў капліцы Бардзі атрымалі велічную і спакойную трактоўку. Архітэктура адступае на другі план, пераўтвараючыся ў фон, абрамленне прасторы, у якой існуюць чалавечыя пачуцці.
 
<center><gallery>
{{Link GA|es}}
 
{{Бібліяінфармацыя}}
{{Normdaten
|PND=118539477
|LCCN=n/81/71909
|VIAF=27073355
|SELIBR=
|GKD=
|SWD=
|WP=
}}
75 269

правак