Розніца паміж версіямі "Ян Снядэцкі"

1 297 байтаў дададзена ,  7 гадоў таму
няма тлумачэння праўкі
[[Выява:Autograph-JanSniadecki.png|250px|thumb]]
 
'''Ян-Баптыст-Уладзіслаў Снядэцкі''' ({{ДН|29|8|1756}}, Жнін каля [[Горад Гнезна|Гнезна]]  — {{ДС|21|9|1830}}, Яшуны)  — [[астраном]], [[матэматык]], [[філосаф]], педагог; прафесар і рэктар [[Віленскі ўніверсітэт|Віленскага ўніверсітэта]], брат [[Андрэй Снядэцкі|Андрэя Снядэцкага]].
 
Скончыў Кракаўскі ўніверсітэт, дзе атрымаў ступень доктара філасофіі. З 1776 прафесар вышэйшай матэматыкі і астраноміі ў Кракаўскім універсітэце. З 1806 прафесар Віленскага ўніверсітэта і дырэктар Віленскай астранамічнай абсерваторыі, у 1807—1814  — рэктар. Выйшаў у адстаўку ў 1824. Пахаваны ў Яшунах.
 
У галіне чыстай матэматыкі навукова-літаратурная дзейнасць Я. Снядэцкага амаль не выходзіла за межы элементарных падручнікаў, адзін з якіх "«Trygonometrya kulista analitycznie wyłożona, do użycia uczacych się w Imperatorskim Wilenskim Uniwersytecie"» (Вільня і Варшава, 1817; 2-е выд. з дадаткам да астранамічных задач, Вільня і Варшава, 1820) быў перакладзены праф. Фельдтам на нямецкую мову (Лейпцыг, 1828). Іншыя матэматычныя працы Я. Снядэцкага былі, галоўным чын, папулярнага характару.
 
У галіне астраноміі Я. Снядэцкі, нягледзячы на неспрыяльныя ўмовы ў абсерваторыях Кракава і Вільні (асабліва ў Вільні), рабіў астранамічныя назіранні: "«О obserwacyach Astronomicznych...Astronomicznych… dysaertacya czytana na publicznem posiedzeniu Towarzystwa Przyjacioł nauk. Dnia 16-go Maja 1802"» ("«Rocz. Tow. Wars. Przy. N."», I), "«Obserwacye astronomiczne, robione w Krakowie"...»… ("«Rocz. Tow. Wars. Przy. N."» I), "«О nowym planecie, położonym między Marsem i Jowiszem, postrzeżonym nasamprzód w Sycylii roku 1801"» ("«Rocz. Tow. Wars. Przy. N."» I), "«Observations astronomiques faites à Pobservatoire de l'Univ. Imperiale de Vilna"» ("«Mémoires de l'Acad. Imp. des sc. de St. Pétersbourg"», 1810). Я. Снядэцкі працягваў публікаваць вынікі сваіх назіранняў у мемуарах Санкт-Пецярбургскай акадэміі навук да 1824. Астранамічныя назіранні Я. Снядэцкага, таксама публікаваліся ў Zach's "«Monatl. Corr."» (т. V, VI и IX) і Bode's "«Jahrb ü chern 1809 bis 1826"».
 
У сумежных з астраноміяй абласцях матэматычнай і фізічнай геаграфіі Я. Снядэцкаму належаць працы "Jeografia«Geografia czyli opisanie matematyczne i fizyczne ziemi"» (Варшава, 1804) і перакладзеная на рускую мову Канявецкім і надрукаваная ў Харкаве "«Meteorologija"» ("«Dziennik Wileński"» 1816, III).
 
Галоўнай працай Я. Снядэцкага, якая прынесла яму еўрапейскую вядомасць, была біяграфія [[Мікалай Капернік|Мікалая Каперніка]]: "«О Koperniku, rozwiązanie zadania, które Towarzystwo Warszawskie Przyjaciół Nauk do odpowiedzi ogłosiło etc."» (Bapшава, 1802). У 1803 гэта праца выйшла ў Варшаве на французскай мове, з некаторымі дадаткамі. У тым жа годзе яна было перавыдана, з некаторымі зменамі, пад загалоўкам "«Discours sur Nicolas Kopernik"». Пазней праца вытрымала яшчэ два перавыданні; апроч таго была перакладзеная на англійскую і італьянскую мовы. Іншай працай Я. Снядэцкага была біяграфія астранома Віленскага ўніверсітэта [[Марцін Пачобут-Адляніцкі|Марціна Пачобут-Адляніцкага]]: "«Żywot uczony i publiczny Marcina Odlanickiego Poczobuta. Czytany na publicznem posiedzeniu Imperatorskiego Wileńskiego Uniwersytetu przy zamknięciu rocznego biegu nauk dnia 30. Czerwca R. 1810"» (Вільня, 1810).
 
Ян Снядэцкi не пакiнуў буйных астранамiчных прац. Аднак яго назiраннi былi добра вядомыя тагачасным астраномам, асаблiва вызначэннi становiшча малых планет. Самай вялiкай заслугай Яна Снядэцкага сталася яго нястомная праца па арганiзацыi навукi i прыцягненні да яе ўвагi грамадскасцi, асаблiва ў перыяд працы ў Вiленскiм унiверсiтэце. Дзякуючы у т.л. і яго працамВiленскi ўнiверсiтэт выйшаў на еўрапейскi ўзровень навукi ў першыя тры дзесяцiгоддзi XIX ст. Вучнямi Яна Снядэцкага былi астраномы Антон Шахiн, [[Пётр Славінскі]], Мiхал Глушневiч, Вiнцэнт Карчэўскi, [[Іосіф Ходзька]].
 
Iмем Яна Снядэцкага названы кратар на адваротным баку [[Месяц, спадарожнік Зямлі|Месяца]] i планетоiд у Сонечнай сiстэме (Sniadeckia).
== Літаратура ==
 
* Лаўрыш Л. «I зорнае неба над галавой…»: Нарысы з гiсторыi астраномii.  — Мн., 2013.
* {{крыніцы/БіЕ|Снядецкий}}