Розніца паміж версіямі "Мікенская цывілізацыя"

[[СССР|Савецкі]] антыкавед [[:ru:Андреев, Юрий Викторович|Ю. В. Андрэеў]] апісвае вынікі заняпаду Мікенскай цывілізацыі ў балканскай Грэцыі наступным чынам<ref>[http://www.sno.pro1.ru/lib/andreev_gomerovskoe_obshestvo/5.htm Андреев Ю. В. Гомеровское общество.Основные тенденции социально-экономического и политического развития Греции XI-VIII вв. до н. э. — СПб.: Издательство Санкт-Петербургского института истории РАН «Нестор-История», 2004. — С. 57]</ref>: "Найважнейшым жыццёвым цэнтрам мікенскіх дзяржаў быў нанесены непапраўны ўрон. Загінуў у агні пажару піласкі палац Нестара, загінула вялікая пасяленне ў Тэрапнах непадалёк ад пазнейшай Спарты, была разбурана велізарная цытадэль Гла (Арнэ) у Беотыі, сур'ёзна пацярпелі галоўныя мікенскія цэнтры Аргаліды: Мікены і Тырынф. Зона разбурэнняў ахоплівае таксама мноства дробных неўмацаваных паселішчаў сельскага тыпу на тэрыторыі Беотыі, Факіды, Атыкі, раёнаў бліз Істма, Арголіды, Лаконіі і Месеніі. Аб маштабах і наступствах катастрофы можна меркаваць па наступных лічбах. З 44 мікенскі паселішчаў на тэрыторыі Аргаліды ацалела толькі 19, для Месеніі аналагічнае суадносіны складаюць 41 да 8, для Лаконіі 30 да 7, для Беотыі 28 да 53. Кантраст, як бачым, ашаламляльны! Некаторыя вобласці сярэдняй і паўднёвай Грэцыі, як вынікае з гэтых дадзеных, пазбавіліся большай часткі свайго насельніцтва і амаль цалкам спусцелі".
 
Як мяркуюць, разбурэнне Мікенскай цывілізацыі адбылося ў адзін час і знянацку<ref>Desborough V. The End of Myceanean Civilization and the Dark Ages: The Archaeological Background // The Cambridge Ancient History II (2). Cambridge: Cambridge University Press, 1975. P. 658 - 677</ref>. У старажытнагрэчаскай міфалогіі спусташэнне гарадоў Пелапанеса тлумачыцца вяртаннем туды нашчадкаў [[Геракл]]а, якія прывялі з сабой [[дарыйцы|дарыйцаў]]. У [[19 стагоддзе|XIX]] ст. на гэтай падставе была высунута [[гіпотэза]] аб дарыйскім нашэсці на поўдзень Грэцыі. У наш час яна аспрэчваецца большасцю вучоных, бо геаметрычная [[археалагічная культура|культура]], з якой атаесамляюць дарыйцаў з'явілася на Пелапанесе значна пазней, у пачатку 1 тысячагоддзя да н. э. Такім чынам, калі дарыйскае заваяванне і мела месца, то яны заваёўвалі ўжо тое, што засталося пасля страшэннага спусташэння канца XIII ст. да н. э. Гліняная таблетка, якая захавалася пасля пажару Піласкага палаца, паведамляе, што пагроза ішла з боку мора. Вучонымі высоўваюцца гіпотэзы, згодна якім разбурэнне мікенскіх паселішчаў балканскай Грэцыі было выклікана ўнутранымі войнамі, магутным [[землятрус]]ам<ref>Amos Nur, Apocalypse: Earthquakes, Archaeology, and the Wrath of God. - Princeton University Press, 2008. P. 224 - 245</ref>, нашэсцем паўночных народаў, што пазней сталі вядомы ў Старажытным Егіпце пад назвай "[[народы мора]]" і г. д. Пасля катастрофы некаторыя цэнтры, у тым ліку акропаль у Тырынфе, захаваліся і працягвалі дзейнічаць, але паступова прыйшлі ў заняпад з-за немагчымасці адрадзіць гаспадарку, лінейнае пісьмо Б было забыта. У першай палове 1 тысячагоддзя да н. э. ахейскі [[дыялект]] старажытнагрэчаскай мовы захоўваўся толькі ў [[Аркадыя|Аркадыі]] і на Кіпры.
 
== Грамадства ==
autoeditor
28 898

правак