Розніца паміж версіямі "Дзюн’іціра Танідзакі"

(Новая старонка: 'thumb|Дзюн'іціра Танідзакі '''Дзюн'іціра Танідзакі''' ({{ДН|24|7|1886}}- {{ДС|30|7|...')
 
[[Файл:Junichiro Tanizaki 1913.jpg|thumb|Дзюн'іціра Танідзакі]]
'''Дзюн'іціра Танідзакі''' ({{ДН|24|7|1886}}- {{ДС|30|7|1965}})  — японскі [[пісьменнік]], [[драматург]].
 
Першыя літаратурныя крокі пісьменнік распачаў ў 1909 годзе. Яго першай працай стала аднаактовая п'еса, апублікаваная ў літаратурным часопісе. Танідзакі на раннім этапе творчасці быў заўзятым праціўнікам натуралізму ў літаратуры. Быў прыхільнікам мадэрнізму, авангардызму, рамантызму і філасофіі; зрабіў спробу злучыць у сваёй творчасці традыцыйныя японскія літаратурныя густы з прынцыпамі эстэтыкі заходнееўрапейскай дэкадэнцкі літаратуры.
 
Яго творы адрозніваюцца ад іншых, створаных японскімі літаратарамі таго часу, унікальнасцю жаночых вобразаў, у прыватнасці вобразамі лёсавых жанчын у аповесцях «Дзеці» (1910), «Сакрэт» (1911) і «Д'ябал» (1912) і сучасных дзяўчат у рамане «"Наомі »"(1924).
 
Для позняга перыяду творчасці (з 1923 года) характэрны адыход ад заходняга ўплыву і паглыбленне ў свет японскай даўніны і эстэтыкі. Пасля смерці пісьменніка ў 1965 годзе выдавецтвам «Цюакаронся» была заснаваная прэмія імя Дзюн'іціра Танідзакі. Рэжысёр Ясудза Масумура стварыў цэлы шэраг кінастужак па творах Танідзакі («Каханне неразумнага», «Татуіроўка» і інш.)
 
{{DEFAULTSORT:Танідзакі}}
 
[[Катэгорыя:Пісьменнікі Японіі]]
[[Катэгорыя:Драматургі Японіі]]