Адкрыць галоўнае меню

Змены

8 байтаў выдалена ,  4 гады таму
clean up, replaced: сьц → сц, чымсці → чымсьці, сьц → сц, нэйра → нейра (4), вэрць → верць (2), Мэр → Мер (2), мету → мэту, чверц → чвэрц, using AWB
Метраполія аказвае значны ўплыў на нацыянальным і міжнародным узроўні, з пункту гледжання [[культура|культуры]], [[эканоміка|эканомікі]] і [[палітыка|палітыкі]]. Сан-Паўлу з'яўляецца домам для некалькіх важных помнікаў, паркаў і музеяў, як [[Мемарыял Лацінскай Амерыкі]], [[Музей партугальскай мовы]], [[Мастацкі музей Сан-Паўлу]], [[Ібірапуэра Парк]] і [[Паўліста Авеню]], які з'яўляецца самым важным фінансавым цэнтрам Сан-Паўлу. Горад прымае шмат мерапрыемстваў высокага ўзроўню, як [[Фестываль мастацтва Сан-Паўлу]], [[Гран-пры Бразіліі]] ў [[Формула-1|Формуле-1]], [[Тыдзень моды Сан-Паўлу]] і [[Сан-Паўлу Інды 300]].
 
У горадзе таксама размяшчаецца [[Сан-Паўлаўская Фондавая біржа]], рынак ф'ючэрсаўючарсаў і біржа рынку [[збожжа]]вых, якая з'яўляецца другой па велічыні [[фондавая біржа|фондавай біржай]] ў свеце паводле рыначнага кошту<ref>[http://www.estadao.com.br/estadaodehoje/20100925/not_imp615044,0.php Bovespa vira a segunda maior Bolsa do mundo]. Economia & Negócios</ref>. Сан-Паўлу ёсць домам для некаторых з самых высокіх будынкаў у [[Бразілія|Бразіліі]], як ''[[Міранці-ду-Валі|Mirante do Vale]]'', ''Italia'', ''Altino Arantes'', ''North Tower'', ''UNSCOM'' і многія іншыя. Горад таксама вядомы сваім ненадзейным надвор'ем, вялікім памерам верталётнага парка, [[архітэктура]]й і мноствам [[небаскроб]]аў<ref>[http://news.bbc.co.uk/1/hi/world/americas/6738905.stm "São Paulo holds Gay Pride parade"]. BBC</ref>.
 
== Гісторыя ==
Сан-Паўлу афіцыйна стаў горадам у [[1711]] годзе. У [[XIX стагоддзе|XIX стагоддзі]] горад перажываў эканамічны росквіт, дзякуючы экспарту [[кава|кавы]], якая пастаўлялася з суседняга горада [[Сантас]]. Пасля адмены рабства ў [[1888]] годзе, хвалі імігрантаў з [[Партугалія|Партугаліі]], [[Італія|Італіі]], [[Іспанія|Іспаніі]] і іншых еўрапейскіх краін накіраваліся ў Сан-Паўлу, каб «адбяліць расу», бо партугальска-бразільскія ўлады асцерагаліся, што колькасць чорнага насельніцтва Бразіліі будзе расці значна хутчэй, чым іншыя групы. У выніку еўрапейцам былі прадастаўлены зямельныя ўладанні ў якасці стымулаў для іміграцыі, а некаторыя працавалі на кантрактнай аснове на кававых плантацыях. Зноў прыбылія людзі і іх нашчадкі прыехалі, каб «зрабіць Амерыку», і ў наш час найвыбітнейшыя прадпрымальнікі краіны маюць італьянскія, партугальскія і нямецкія прозвішчы, як Матарацца, Дыніз і Мюлер.
 
Да пачатку [[XX стагоддзе|XX стагоддзя]] збор кавы рэзка рэзка ўпаў, бо, сярод іншых фактараў, адбылася рэзкае зніжэнне сусветных коштаў на каву. З крахам [[Уол-стрыт]] у [[1929]] годзе, кававыя бароны сталі губляць свой ​​уплыў і статус. Эканоміка шукала іншыя альтэрнатывы, як вытворчасць [[цукровы трыснёг|цукровага трыснягу]] і [[алкаголь|алкаголю]]. З цяжкасцямі, выкліканымі [[Другая сусветная вайна|Другой сусветнай вайной]], калі прамыслова развітыя краіны не пастаўлялі імпартныя тавары ў краіну, і ў адпаведнасці з нацыянальнымі тэндэнцыямі да імпартазамяшчэння, Сан-Паўлу пачаў індустрыялізацыю накіраваную на павілічэння выпуску тавараў унутранага спажывання. Мясцовыя прадпрымальнікі пачалі ўкладваць грошы ў развіццё прамысловасці Сан-Паўлу, прыцягваючы новыя кантынгенты мігрантаў у горадзе, у асноўным [[італьянцы|італьянцаў]]. У дадатак да еўрапейцаў, [[японцы]] і [[сірыйцы|сірыйскія]] і [[ліванцы|ліванскія]] імігранты прыбылі сюды ў вялікай колькасці ў першай палове [[XX стагоддзе|XX стагоддзя]]. На працягу ўсяго стагоддзя хуткі рост эканомікі горада таксама прыцягнуў велізарныя хвалі мігрантаў з бедных раёнаў Бразіліі, асабліва з паўночна-ўсходняй частцы краіны. Сан-Паўлу падтрымліваў высокія тэмпы эканамічнага росту за кошт [[1920-я|1920-х]] гадоў, калі назіраліся вялізарныя патокі іміграцыі, хуткая [[індустрыялізацыя]] і прыход [[інвестыцыі|інвестыцый]]. У пачатку 1920-х будынак [[Сампаё Марэйра, будынак|Сампаё Марэйра]] дасягнуў беспрэцэдэнтных 14 паверхаў, а ўжо да канца дзесяцігоддзя будынак [[МарцінелліМарцінелі, будынак|МарцінелліМарцінелі]] перавысіў гэту колькасць паверхаў удвая. Таксама ўзрасла колькасць аўтамабіляў і дызельных аўтобусаў, што дазволіла працаўнікам [[сфера паслуг|сферы абслугоўвання]] ездзіць з прыгарадаў на працу ў цэнтр горада.
 
[[Файл:EdMartinelli-SP.jpg|thumb|250px|Будынак МарцінелліМарцінелі — сімвал Сан-Паўлу]]
Аднак з-за канкурэнцыі з многімі іншымі бразільскімі гарадамі, якія часам прапануюць падатковыя льготы для кампані, дзеля прываблівання месца для будаўніцтва прадпрыемстваў, Сан-Паўлу ў асноўных відах эканамічнай дзейнасці паступова выйшаў з прамысловага профілю на карысць [[сфера паслуг|сферы паслуг]] у канцы [[XX стагоддзе|XX стагоддзя]]. Горад з'яўляецца домам для вялікай колькасці мясцовых і міжнародных банкаўскіх офісаў, юрыдычных фірмаў, транснацыянальных кампаній і бытавога абслугоўвання. Сучасны твар горада паўстаў у [[1930-я]] гады, у асноўным застаючыся нязменным. Сан-Паўлу не хапала якой-небудзь планіроўцы гораду да [[1889]] года, а закон заніравання быў прыняты толькі ў [[1972]] годзе. Большая частка горада захавала каланіяльныя аспект, з вузкімі вуліцамі, пацёртымі будынкамі і старымі цэрквамі ў [[францысканцы|францысканскім]] стылі.
[[Файл:Cidade de São Paulo.jpg|thumb|250px|злева|Небаскробы ў Берыні]]
Сан-Паўлу размешчаны на паўднёвым усходзе Бразіліі, у паўднёва-ўсходнім штаце Сан-Паўлу, прыкладна на паўдарогі паміж [[Курытыба]], сталіцы штата [[Парана]], і [[Рыа-дэ-Жанэйра]], былой сталіцы Бразіліі. Горад размешчаны на плато [[Сера-ду-Мар]], якое з'яўляецца часткай вялізнага [[Бразільскае нагор'е|Бразільскага нагор'я]], з сярэдняй вышынёй каля 799 метраў над узроўнем мора, нягледзячы на тое, што горад размяшчаецца на ​​адлегласці ўсяго каля 70 кіламетраў ад [[Атлантычны акіян|Атлантычнага акіяна]]. Узгорыстая мясцовасць пераважае ва ўрбанізаваных раёнах Сан-Паўлу, за выключэннем паўночнай частцы горада, дзе горная града [[Сера-да-Кантарэйра]] можа пахваліцца ўзвышшамі і наяўнасцю значных рэшткаў [[трапічныя лясы|трапічных лясоў]] Атлантыкі. Увесь рэгіён вельмі стабільны тэктанічна, і ніякай сейсмічнай актыўнасці калі-небудзь тут не было зафіксавана.
 
Рэкі [[Тыэтэ]] і яе прыток [[Пінейрус]], некалі былі важнымі крыніцамі прэснай вады і месцам правядзення свабоднага часу для Сан-Паўлу. Тым не менш, шматлікія прамысловыя сцёкавыя воды і скід сцёкавых вод у [[XX стагоддзе|XX стагоддзі]] выклікала моцную забруджанасць рэк. Аднак зараз вядзецца праграма па істотнай ачыстцы для абедзвюх рэк, якая фінансуецца за кошт партнёрствагапартнёрскага дагавора паміж мясцовымі органамі ўлады і міжнароднымі [[банк развіцця|банкамі развіцця]], як [[Японскі банк міжнароднага супрацоўніцтва]].
 
У рэгіёне вакол Сан-Паўлу няма вялікіх натуральных азёр, аднак [[вадасховішча|вадасховішчы]] [[Білінгс]] і [[Гварапіранга]], якія месцяцца на паўднёвай ускраіне горада, выкарыстоўваюцца для вытворчасці электраэнергіі, для захоўвання вады, і як месца правядзення забаўляльныя мерапрыемстваў, як [[парусны спорт]]. Арыгінальная [[флора]] складаецца ў асноўным з самых разнастайных шыракалістых вечназялёных раслін. Сёння [[інтрадукцыя]] для Сан-Паўлу з'яўляецца агульнай, бо мяккі клімат і багатыя дажджы дазволі мноству трапічных, субтрапічных і ўмераных раслін расці тут, асабліва паўсюдным стаў [[эўкаліпт]].
162 347

правак