Розніца паміж версіямі "Міхась Канстанцінавіч Міцкевіч"

др
няма тлумачэння праўкі
др
|Сайт =
}}
'''Міхась (Міхаіл) Канстанцінавіч Міцкевіч''' (нар. {{ДН|31|1|1926}}, [[Мінск]])  — беларускі навуковец у галіне апрацоўкі металаў. Лаўрэат Дзяржаўнай прэміі БССР (1980). Доктар тэхнічных навук (1985). Майстар спорту СССР па стэндавай стральбе.
 
Малодшы сын [[Якуб Колас|Якуба Коласа]].
 
== Біяграфія ==
 
=== Сям'я ===
Міхась Канстанцінавіч Міцкевіч з'яўляецца малодшым з трох сыноў [[Якуб Колас|Якуба Коласа]].
 
=== Адукацыя ===
Да пачатку Вялікай Айчыннай вайны закончыў восем класаў СШ №49№ 49 г. Мінска (I-VIII—VII класы вучыўся ў СШ №14№ 14 Мінска), у 1943  г. — дзесяцігодку ў [[Ташкент|Ташкенце]] з атэстатам выдатніка. Паступіў у Варонежскі авіяцыйны інстытут на машынабудаўнічы факультэт (інстытут знаходзіўся ў Ташкенце ў час эвакуацыі); у тым самым годзе перавёўся ў Маскоўскі авіяцыйны інстытут на аналагічны факультэт. У 1947  г. пераехаў у Мінск. Закончыў Беларускі політэхнічны інстытут (1949, цяпер — [[БНТУ]]) па спецыяльнасці тэхналогія машынабудавання.
 
=== Працоўная дзейнасць ===
З 1949  г. працаваў у Фізіка-тэхнічным інстытуце Нацыянальнай акадэміі навук Рэспублікі Беларусь, дзе займаў пасады малодшага навуковага супрацоўніка (1949—1961), галоўнага інжынера лабараторыі (1961—1968), загадчыка лабараторыі (1969—1993). З 1993  г.  — галоўны навуковы супрацоўнік.
 
Падрыхтаваў больш за 150 навуковых прац, аўтар звыш 20 вынаходніцтваў.
 
Падрыхтаваў больш за 150 навуковых прац, аўтар звыш 20 вынаходніцтваў.
=== Узнагароды ===
За распрацоўкі ў галіне тэхналогіі і абсталявання для электраэразійнай апрацоўкі металаў угаранаваны Дзяржаўнай прэміяй БССР (1980).
 
=== Спорт ===
Мае званне "«майстар спорту"», браў удзел і быў прызёрам першай спартакіяды народаў СССР (1956) у спаборніцтвах па стэндавай стральбе.
 
=== Хобі ===
Захапленні — паляванне, фатаграфія, складанне эпіграм.
 
=== У літаратурнай творчасці свайго бацькі ===
Стаў прататыпам галоўнага героя дзіцячай паэмы Якуба Коласа "«Міхасёвы прыгоды"» (1934). Малодшаму сыну паэт прысвяціў таксама вершы: "«Рагатка"» (1934), "«Дронік"» (1935-19361935—1936), "«Не тужы"» (1939), "«Сыну"» (1942), "«Міхасю"» (1943), "«…Адстану я, і час разлукі"» (1946).
 
== Спасылкі ==