Віёла: Розніца паміж версіямі

Аб’ём не змяніўся ,  7 гадоў таму
др
(untagged dead-end.)
 
Віёлы маюць плоскае дно, пакатыя плечы, шырокі грыф з ладамі, 5-7 струн, наладжваюцца па квартах з тэрца пасярэдзіне. Пры ігры на віёле яе трымалі вертыкальна. Распаўсюджванне атрымала ў краінах [[Заходняя Еўропа|Заходняй Еўропы]] з 16 ст. Разнавіднасці: дыскантавая, альтовая, тэнаровая (малая басовая, называлася таксама Віёла ды гамба, ці проста гамба), вялікая басовая і кантрабасовая. Гук віёлы далікатны, матавы. Ужывалася як сольны, ансамблевы і аркестравы інструмент. Бытавала галоўным чынам у арыстакратычнай асяроддзі. З 17 ст. выцясняецца інструментамі скрыпічнага сямейства, якія адпавядаюць новым патрабаванням музычнага мастацтва. У гэты ж час з'яўляюцца разнавіднасці віёлы з рэзанансавымі струнамі: віёла-бастарда, віёла-д'аморе, або віёль-д'амур, віёла-ды-бардонэ, або барытон.
 
[[Катэгорыя:Музычныя інструменты паводле алфавітуалфавіта]]
2 191

праўка