Розніца паміж версіямі "Аблога Канстанцінопаля (1394—1402)"

др.
(др.)
{{вызнч|1=Аблога Канстанцінопаля (1394–1402)}} — да канца [[14 ст.]] туркі-асманы ўжо добра замацаваліся на [[Балканскі паўвостраў|Балканскім паўвостраве]], ваяўнічы султан [[Баязід]] дыктаваў сваю волю [[Візантыйская імперыя|Візантыйскай імперыі]], уладанні якой абмяжоўваліся наваколлямі [[Канстанцінопаль|Канстанцінопаля]] і асобнымі грэчаскімі гарадамі, сувязь з якімі ажыццяўлялася толькі па моры. У 1394 імператар [[Мануіл II, імператар візантыйскі|Мануіл II]] адмовіўся дапусціць у сталіцу асманскага суддзю для рашэння спрэчак паміж хрысціянамі і мусульманамі. У адказ султан блакаваў Канстанцінопаль з сушы, і толькі адсутнасцьтое, ушто асманаўасманы не мелі моцнага флоту, дазваляла грэкам забяспечваць горад харчаваннем, прывозячы яго на караблях. Не маючы сіл для супраціву, імператар спадзяваўся на ваенную дапамогу з [[Заходняя Еўропа|Заходняй Еўропы]], але ў 1396 годзе асманы знішчылі вялікае рыцарскае войска ў [[бітва пры Нікапалі, 1396|бітве пры Нікапалі]]. Здавалася, што доля Канстанцінопаля прадвызначаная, але ў 1402 эмір [[Цімур]] разграміў Баязіда ў [[бітва пры АнкарэАнкары, 1402|бітве пры АнкарэАнкары]] і ўзяў султана ў палон. Канстанцінопаль вызваліўся ад блакады,; візантыйцы нават перасталі плаціць асманам даніну.
 
{{літ|1={{крыніцы/ВТС-2008}}|Від=Б}}