Розніца паміж версіямі "Слонім"

519 байтаў дададзена ,  4 гады таму
→‎Гісторыя: Слонімская музычная школа
(→‎Гісторыя: Слонімская музычная школа)
У [[1490]] г. Казімір Ягелончык будуе ў горадзе першы касцёл (на яго месцы збудаваны мураваны касцёл св. Андрэя (1775)). У 1506 г. быў горад разбураны татарамі, стары замак больш не аднаўляўся. У 1520 г., пры намесніку Яну Мікалаевічу Радзівілу, у асноўным закончаны [[Верхні замак, Слонім|новы замак]]. У 1531 вялікі князь [[Жыгімонт Стары]] даў Слоніму гарадское самакіраванне па магдэбургскім праве, пацверджанае ў 1591 [[Жыгімонт Ваза|Жыгімонтам Вазам]] (скасавана ў 1776). Горад меў свой герб. З 1560 г. Слонім становіцца уласнасцю маршалка [[Р. Валовіч]]а, з 1586 — канцлера літоўскга [[Л. Сапега|Л. Сапегі]]. У XVI ст. становіцца вядомым прадмесце Замосце. Пасля заключэння Люблінскай (1569) і Брэсцкай (1596) уній тут з'яўляюцца каталіцкія манаскія ордэны: бернардынцы, бернардзінкі, бенедыктынкі, францысканцы, дамініканцы, езуіты і іншыя, будуюцца кляштары. У выніку вайны Расіі з Рэччу Паспалітай (1654—1667) горад быў спустошаны.
 
Новы ўздым Слоніма звязаны з дзейнасцю Слонімскага старасты Міхала Казіміра Агінскага. У 2-ой пал. XVIII ст. ён заснаваў тут рэзідэнцыю, адкрыў друкарню, стварыў капэлу, тэатральную трупу, пры якой працавалі балетная і музычная школы. СучаснікіСлонімская звалімузычная Слонімшкола «Палескiмііснавала Афінамі».ў Былі1770-1780-я пабудаваныягады прадпрыемствыпры патэатры вытворчасці шаўковых тканін, дываноў і шэраг іншых, прыстань для рачных судоўАгінскага. У канцышколе XVIIIнавучаліся ст.хлопчыкі кампаноўкуі гораду вызначала Замкавая плошча (пляц Льва Сапегі) з радыяльна адыходнымі трактамі на Мінскдзяўчынкі, Вільнюу (Моўчадскі тракт) і Гродна (з XV стт.л. Замкавы трактпрыгонныя, потым Дзярэчынскі тракт, злучаў з гарадскіммэтай цэнтрампадрыхтоўкі празспевакоў мастыі намузыкантаў Шчары левабярэжную часткудля горадутэатра і прыгараднуюкапэлы вёскуАгінскага<ref>Памяць: Панасоўку)Гіст.-дакум. Падхроніка 1796Слонімскага граёна. у горадзеМн.: ўжоБЕЛТА, існавалі2004.— і752 быліс. занесеныя ўс. гарадскі план будынкі палацавага комплексу М90. Агінскага</ref>.
 
Сучаснікі звалі Слонім «Палескiмі Афінамі». Былі пабудаваныя прадпрыемствы па вытворчасці шаўковых тканін, дываноў і шэраг іншых, прыстань для рачных судоў. У канцы XVIII ст. кампаноўку гораду вызначала Замкавая плошча (пляц Льва Сапегі) з радыяльна адыходнымі трактамі на Мінск, Вільню (Моўчадскі тракт) і Гродна (з XV ст. Замкавы тракт, потым Дзярэчынскі тракт, злучаў з гарадскім цэнтрам праз масты на Шчары левабярэжную частку гораду і прыгарадную вёску Панасоўку). Пад 1796 г. у горадзе ўжо існавалі і былі занесеныя ў гарадскі план будынкі палацавага комплексу М. Агінскага.
 
З 1795 г. Слонім у складзе Расійскай імперыі, цэнтр [[Слонімская губерня|губерні]]. У 1801 г. як цэнтр павета ўвайшоў у [[Гродзенская губерня|Гродзенскую губерню]]. У 1886 г. праз горад прайшла чыгунка Баранавічы—Беласток, пры будаўніцтве чыгункі былі цалкам зрэзаныя замкавае ўзвышша на правым беразе Шчары і суседні яўрэйскі могільнік (найстарэйшы ў горадзе). Падчас Першай сусветнай вайны акупаваны нямецкімі войскамі (1915), разбураны. У 1919—1920 гг. заняты польскімі войскамі. З 1921 г. у складзе Польшчы, цэнтр павета. З 1939 г. у БССР, з 1940 г. цэнтр раёна Баранавіцкай вобл. У гады Вялікай Айчыннай вайны акупанты знішчылі ў горадзе і раёне 42 тыс. чалавек. У 1954 г. Слонім як цэнтр раёна ўключаны ў склад Гродзенскай вобласці.