Розніца паміж версіямі "Адам Ягоравіч Багдановіч"

лінкі
(лінкі)
{{вызнч|1=Адам Ягоравіч БАГДАНОВІЧ}} (20.3(1.4)1862 (паводле аўтабіяграфіі 25.3(6.4)), мяст. Халопенічы Бабруйскага пав. Мінскай губ., цяпер [[Крупскі раён]] [[Мінская вобласць|Мінскай вобл]]. — 16.4.[[1940]], [[Яраслаўль]]), этнограф, фалькларыст, мемуарыст, гісторык. Бацька [[М. Багдановіч]]а.
 
У [[1882]] скончыў [[Нясвіжская настаўніцкая семінарыя|Нясвіжскую настаўніцкую семінарыю]]. Падчас вучобы там арганізаваў гурток самаразвіцця і самаадукацыі, пачаў збіраць фальклорна-этнаграфічныя матэрыялы. У жн. [[1882]] уступіў у «семінарскую» групу нарадавольцаў [[Мінск]]а. На працягу 3 гадоў вёў прапагандысцкую работу ў вёсках Ігуменшчыны (цяпер Чэрвеньшчына). У [[1885]]—[[1891]] загадчык 1-га гарадскога пачатковага вучылішча ў Мінску. З [[1886]] выступаў у перыядычным друку з артыкуламі па этнаграфічнай тэматыцы («Минские губернские ведомости», «Минский листок», «Гродненские губернские ведомости», «Виленский календарь», «Нижегородский листок» і інш.). Уваходзіў у кіраўніцтва мінскай арганізацыі «Народная воля». Пасля рэзкага пагаршэння здароўя адышоў ад рэвалюцыйнай дзейнасці. У [[1892]] пераехаў у [[Гродна]], дзе паступіў на службу ў мясцовае аддзяленне Сялянскага пазямельнага банка. Адначасова быў дырэктарам публічнай бібліятэкі. З 1896 жыў у [[Ніжні Ноўгарад|Ніжнім Ноўгарадзе]], з [[1907]] у Яраслаўлі. У [[1920]]—[[1931]] загадчык навуковай бібліятэкі Яраслаўскага дзяржаўнага музея. Адначасова выкладаў гісторыю культуры ў мастацкім, музычным і тэатральным тэхнікумах. У [[1932]] арыштаваны ДПУ. Правёў у зняволенні 3 тыдні, вызвалены па хадайніцтве Кацярыны Пешкавай. Багдановіч быў сябрам [[М. Горкі|М. Горкага]] і яго сям’і, вёў актыўную перапіску з дзеячамі беларускай і рускай культуры, напісаў пра іх успаміны.
 
=== Творы ===