Розніца паміж версіямі "Эмілі Дзікінсан"

2 778 байтаў дададзена ,  4 гады таму
няма тлумачэння праўкі
др (→‎Вонкавыя спасылкі: выдаленне шаблона:FA, replaced: {{Link FA| → {{subst:Void| (3) using AWB)
'''Эмілі Элізабет Дзікінсан''' ({{lang-en|Emily Elizabeth Dickinson}}, {{ДН|10|12|1830}} году ў [[Амхерст]]це, [[штат Масачусетс]], пам. [[15 мая]] [[1886]] года там жа) — амерыканская [[паэт]]эса.
 
Эмілі нарадзілася другой з трох дзяцей у пурытанскай сям’і ''Эдварда Дзікінсана'', багатага адваката, кангрэсмена і ''Эмілі Норкрас''. [[Дзед]]ам Эмілі быў ''Самуэль Фаўлер Дзікінсан'', заснавальнік ''Коледжу Амхерст''. У доме Дзікінсаў прытрымліваліся строгіх пратэстанцкіх правілаў. Эмілі наведвала пачатковую школу на ''Плезэнт Стрыт'', у [[1840]] годзе паступіла разам з сястрой у ''Коледж Амхерст'', які за два гады да гэтага стаў прыймаць дзяўчынак. У каледжы Эмілі вывучала ''англійскую мову'', ''латынь'', ''літаратуру'', ''батаніку'', ''геалогію'', ''псіхалогію'' і ''арыфметыку''. Скончыла каледж у [[1847]] годзе, а потым, з [[10 жніўня]] да [[25 сакавіка]] [[1848]] года, вучылася ў жаночай семінарыі ''Маўнт-Холіноўк'', у 16 км ад Амхерсту. Прычыны яе сыходу з семінарыі невядомыя. Пасля семінарыі Эмілі вярнулася ў бацькоўскі дом. Да канца жыцця Эмілі Дзікінсан так і не выйшла замуж і засталася ў доме бацькоў<ref name="bielarus.org">http://www.bielarus.org/open.php?n=530&a=12 Bielarus.org №530</ref>. Родны горад АмхертАмхерст Эмілі пакідала толькі некалькі разоў для падарожжаў у [[горад Філадэльфія|Філадэльфію]], [[горад Вашынгтон|Вашынгтон]] і [[Бостан]]. Пісаць вершы яна пачала ў 30 гадоў. У [[1862]] годзе Эмілі даслала некалькі сваіх вершаў у выдавецтва «Atlantic Monthly», але рэдактар ''Томас Хігінсан'' адмовіўся іх друкаваць па прычыне неадпаведнасці прынятым стандартам вершаў таго часу. Аднак яны пасябправаліпасябравалі і яшчэ шмат гадоў яны перапісваліся, ў лістах Хігінсан даваў парады Дзікінсан ў справах паэзіі.
 
У гады жыцця Эмілі ДыкінсанДзікінсан было надрукавана толькі сем яе вершаў. Пасля яе смерці [[15 мая]] [[1886]] года яе малодшая сястра ''Лавінія'' знайшла ў закрытай на ключ шафе рукапісы 1775 вершаў Эмілі.
 
Лавінія папрасіла дапамогі ў выданні вершаў сястры ў ''МабельМэйбл ЛюмісаЛуміс ТодаТод'', жонкі мясцовага прафесара астраноміі, таленавітай мастачкаймастачкі і сяброўкайсяброўкі Эмілі. Пасля шматлікіх спробаў і пры дапамозе Томаса Хігінсана атрымалася выдаць творы Эмілі (у [[1890]] годзе), але вершы былі адрэдагаваны, каб дапасаваць іх да прынятых у той час эстэтычных правілаў для вершаў. Публікацыя некаторых з вершаў была адхілена з-за асцярогі публічнага меркавання. Аднак, не гледзячынягледзячы на асцярогі, вершы хутка атрымалі папулярнасць. Толькі ў [[1955]] годзе быў надрукаваны поўны збор твораў паэтэсы<ref name="bielarus.org"/>. Гэта дапамагло грамадскасці больш поўна ацаніць медытацыйнуюмедытатыўную лірыку творчасці Эмілі, а аўтар была прызнана як самая таленавітая амерыканская паэтэса<ref name="Bloo9">Bloom (1999), 9; Ford (1966), 122.</ref>.
 
Вершы Эмілі Дзікінсан не маюць аналагаў у паэзіі таго часу. Іх радкі кароткія, назвы, як правіла, адсутнічаюць, і часта сустракаецца незвычайная пунктуацыя і выкарыстанне загалоўных літар. Шматлікія яе вершы ўтрымліваюць матывы неўміручасці і смерці, гэтыя ж сюжэты ёсць і ў яе лістах да сяброў.
 
У Рэспубліцы Беларусь сярод аўтараў даследчыцкіх работ пра Эмілі Дзікінсан вылучаюцца: ''Т.Я. Аўтуховіч (Гродна)''<ref>''Автухович, Т.Е''. Индивидуально-творческое преломление романтической парадигмы в поэзии Ф.И. Тютчева и Э. Дикинсон / Т.Е. Автухович // Славянскiя лiтаратуры ў кантэксце сусветнай: матэрыялы IX мiжнароднай навуковай канферэнцыi, прысвеч. 70-годдзю фiлалагiчнага факультэта БДУ, Мiнск, 15 – 17 кастрычнiка 2009 г.: у 2 ч. Ч. 2. – Мінск: Выдавецкі цэнтр БДУ, 2010. – С. 146 – 152.</ref>, ''Т.Я. Камароўская (Мінск)''<ref>''Комаровская, Т.Е''. «…мои друзья – Холмы… и Солнечный закат…» Литературный портрет Эмили Дикинсон / Т.Е. Комаровская // «Всемирная литература», 2000. – № 9. – С. 156 – 163. </ref>, ''В.І. Гутар (Гродна)''<ref>''Гутар, О.И''. «Письмо Миру» Эмили Дикинсон: проблема интерпретации и перевода (версии А. Гаврилова и А. Ходановича) / Е.Ф. Карский и современное языкознание: материалы XII междунар. науч. чтений (Гродно, 20 – 21 мая 2010 г.) ГрГУ им. Я. Купалы; редкол.: М.И. Конюшкевич, А.В. Никитевич. – Гродно: ГрГУ, 2011. – 507 с.</ref>, ''Е.М. Мірошнікава (Мінск)''<ref>''Мирошникова, Е.М''. Эмили Дикинсон и Кристина Россетти: общее и особенное / Е.М. Мирошникова // Сборник работ 70-й научной конференции студентов и аспирантов Белорусского государственного университета, 15 – 18 мая 2013 г., Минск: В 3 ч. Ч. 2. – Минск, 2013. – С. 131 – 135.</ref>, ''Ю.С. Пятачкоў (Мінск)''<ref>''Пятачков, Ю.С''. Немецкая классическая философия и философские учения Востока как основа поэтического творчества Ф.И. Тютчева и Э.Э. Дикинсон: магистерская диссертация [Текст] / Ю.С. Пятачков. – Минск, БГПУ, 2014. – 88 с.</ref> і інш.
 
== Крыніцы ==
Ананімны ўдзельнік