Розніца паміж версіямі "Аляксандр Аляксандравіч Міхалевіч"

няма тлумачэння праўкі
(Новая старонка: '{{Цёзкі2|Міхалевіч}} '''Аляксандр Аляксандравіч Міхалевіч''' (н. {{ДН|20|9|1938}}, г.Віцебск) - бела...')
 
{{Цёзкі2|Міхалевіч}}
'''Аляксандр Аляксандравіч Міхалевіч''' (ннар. {{ДН|20|9|1938}}, г.[[Віцебск]]) - — беларускі вучоны ў галіне цеплаабмену, агульнай і [[ядзерная энергетыка|ядзернай энергетыкі]]. [[Акадэмік]] [[Нацыянальная акадэмія навук Беларусі|Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі]] (2000; член-карэспандэнт з 1986), доктар тэхнічных навук (1976), [[прафесар]] (1978).
 
== Біяграфія ==
Закончыў [[Беларускі політэхнічны інстытут]] (1961). З 1961 года ў Фізіка-тэхнічным інстытуце АН БССР, з 1966 года малодшы, старшы навуковы супрацоўнік, загадчык сектара, загадчык лабараторыі Інстытута ядзернай энергетыкі АН БССР, адначасова ў 1967-1983 1967—1983 гг. вёў выкладчыцкую работу ў [[Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт|Белдзяржуніверсітэце]]. У 1983-1988 1983—1988 гг. намеснік дырэктара па навуковай рабоце, в.а.дырэктара, адначасова загадчык лабараторыі гэтага інстытута. З 1991  г. дырэктар Інстытута праблем энергетыкі Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі, у 2001-2004 2001—2004 гг. генеральны дырэктар Аб’яднанагаАб'яднанага інстытута энергетычных і ядзерных даследаванняў Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі. Адначасова ў 1992-1996 1992—1996 гг. загадчык кафедры Акадэміі кіравання пры Кабінеце Міністраў, затым пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь. У 1997-2002 1997—2002 гг. загадчык кафедры [[Беларускі дзяржаўны тэхналагічны ўніверсітэт|Беларускага дзяржаўнага тэхналагічнага ўніверсітэта]], у 2002-2004 2002—2004 гг. член Прэзідыума Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі. У 2004-2008 2004—2008 гг. галоўны навуковы супрацоўнік Інстытута цепла- і масаабмену імя А.Лыкава, з 2009 года дырэктар, з 2010 года галоўны навуковы супрацоўнік, навуковы кіраўнік Інстытута энергетыкі Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі. Удзельнік ліквідацыі [[аварыя на Чарнобыльскай АЭС|аварыі на Чарнобыльскай АЭС]].
 
Тэарэтычна даследаваў механізм цепла- і масапераносу пры кандэнсацыі рэагуючага газу, вывучаў сістэмы ахалоджвання атамных і цеплавых электрастанцый, эфектыўнасць цеплаперадачы ў цеплаабменных апаратах пры наяўнасці хімічных рэакцый у цепланосьбіце. У 1992-1996 1992—1996 гг. прымаў удзел у распрацоўцы “Энергетычнай«Энергетычнай праграмы”праграмы», Дзяржаўнай праграмы развіцця ядзернай энергетыкі, рэспубліканскай праграмы “Энергаашчаджэнне”«Энергаашчаджэнне» і Асноўных напрамкаў энергетычнай палітыкі Рэспублікі Беларусь. У 2003-2007 2003—2007 гг. прымаў удзел у распрацоўцы Канцэпцыі энергетычнай бяспекі Рэспублікі Беларусь, Дзяржаўнай комплекснай праграмы мадэрнізацыі асноўных вытворчых фондаў беларускай энергетычнай сістэмы, энергаашчаджэння і павелічэння долі выкарыстання ў краіне ўласных паліўна-энергетычных рэсурсаў у 2006-2010 2006—2010 гг., Дырэктывы Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь №  3.
 
Аўтар звыш 250 навуковых прац, у т.л. 8 манаграфій, 4 вучэбных дапаможнікаў, 20 вынаходстваў.
 
== Прэміі і ўзнагароды ==
* Прэмія Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі імя акадэміка А. В. Лыкава 2005 года за цыкл прац “Цепла«Цепла- і масаперанос ў неаднародных асяроддзях з улікам гідрадынпмікі, фазавых і хімічных пераўтварэнняў”пераўтварэнняў».
* Прэмія акадэмій навук Украіны, Беларусі і Малдовы 2011  г. за работу “Развіццё«Развіццё метадалогіі і маніторынг энергетычнай бяспекі Малдовы і Беларусі”Беларусі».
* Узнагароджаны [[медаль Францыска Скарыны|медалём Францыска Скарыны]] (2008).
 
 
{{DEFAULTSORT:Міхалевіч}}
[[Катэгорыя:Акадэмікі Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі]]
[[Катэгорыя:Нарадзіліся ў Віцебску]]
Ананімны ўдзельнік