Розніца паміж версіямі "Балканскі тэатр ваенных дзеянняў Першай сусветнай вайны"

др (→‎Сараеўскае забойства: вікіфікацыя)
 
== Кампанія 1917 года ==
 
План вядзення вайны на Салоніцкім фронце на [[1917]] год краіны Антанты зацвердзілі [[15 лістапада]] [[1916]] года на канферэнцыі ў Шанцільі. Гэты план прадугледжваў вывад Балгарыі з вайны. Планавалася правесці буйнамаштабнае наступленне супраць балгарскіх войскаў пры садзейнічанні руска-румынскіх. Для гэтых мэтаў саюзныя арміі ў Салоніках узмацняліся і ў лютым мелі ў сваім складзе ўжо 23 пяхотныя дывізіі. Аднак няўдачы руска-румынскіх войскаў паставілі крыж на гэтых планах <ref name = "Корсун 81"> {{Кніга:Корсун М.Г.:Балканскі фронт ПСВ|81|1}} </ref> <ref name = "Пісараў 204 "> ''Писарев Ю. А.'' Сербия и Черногория в ПМВ. — 1968. — С. 57.</ref>.
 
У ходзе падрыхтоўкі да наступу на Салоніцкім фронце паміж французскім і англійскім камандаваннем паўстала спрэчная сітуацыя. Брытанскае камандаванне лічыла недарэчным наступленне на македонскім фронце, лічачы, што ўсе намаганні неабходна засяродзіць [[Наступленне Нівеля|на галоўным наступленні]] ў Францыі. У сваю чаргу, французскае камандаванне лічыла мэтазгодным наступ на Балканах з мэтай скоўвання войскаў праціўніка падчас галоўнай аперацыі на [[Заходні фронт Першай сусветнай вайны|Заходнім фронце]]. Такім чынам камандуючы генерал Сарай не мог цалкам разлічваць на брытанскія войскі. У сваю чаргу камандуючы англійскімі войскамі [[Джордж Мілн|Мілн]] знаходзіўся ў дваякім становішчы, атрымліваючы дырэктывы з [[горад Лондан|Лондан]]а і загады камандуючага саюзнымі войскамі Сарая <ref name = "Корсун 81"/>.
 
На 1917 год балгарскае камандаванне планавала магутнае наступленне на Салоніцкім фронце. Для гэтага Балгарыя звярнулася да Германіі з просьбай даслаць 6 нямецкіх пяхотных дывізій. Аднак германскае камандаванне адхіліла план балгарскіх саюзнікаў і настойвала на асабліва абарончых дзеяннях на Балканах <ref group = "заўв."> Германія не была зацікаўлена ў буйных аперацыях на Салоніцкім фронце. У сваіх успамінах [[Эрых фон Фалькенгайн]] пісаў: «Для агульнага ходу вайны заставалася больш выгадна, хутчэй бачыць прыкаванымі ў гэтым аддаленым раёне ад 200 000 да 300 000 ворагаў, чым прагнаць іх з Балканскага паўвострава і тым штурхнуць іх на французскі тэатр вайны» (Гл. {{кніга
|аўтар = Фалькенгайн Э.
|загаловак = Верховное командование 1914—1916 гг. в его важнейших решениях
|спасылка =
|выданне =
|месца = М.
|выдавецтва =
|год = 1923
|Том =
|старонкі = 234—235
|старонак =
|серыя =
|isbn =
}}). </Ref>. З прычыны гэтага план балгарска-германскага камандавання на 1917 год быў асабліва абарончым. Планавалася адмовіцца ад якіх-небудзь наступальных дзеянняў, паляпшаючы свае пазіцыі і тылавыя шляхі зносін <ref name = "Корсун 81"/>.
 
=== Баявыя дзеянні ў 1917 годзе ===