Розніца паміж версіямі «Пінская і Лунінецкая епархія»

'''Пінская епархія''' — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка [[Руская Праваслаўная Царква|Рускай Праваслаўнай Царквы]] ў [[Беларусь|Беларусі]]. Заснаваная ў [[1328]], адноўленая [[6 ліпеня]] [[1989]]. Аб'ядноўвае прыходы і манастыр на тэрыторыі [[Баранавіцкі раён|Баранавіцкага]], [[Ганцавіцкі раён|Ганцавіцкага]], [[Іванаўскі раён|Іванаўскага]], [[Івацэвіцкі раён|Івацэвіцкага]], [[Лунінецкі раён|Лунінецкага]], [[Ляхавіцкі раён|Ляхавіцкага]], [[Пінскі раён|Пінскага]] і [[Столінскі раён|Столінскага]] раёнаў [[Брэсцкая вобласць|Брэсцкай вобласці]].
== Гісторыя ==
3 канца 10 — пачатака 11 стагоддзя тэрыторыя епархіі ўваходзіда ў склад Тураўскай праваслаўнай епархіі ў падпарадкаванні Кіеўскай мітраполіі. У 1241 кафедра перанесена ў Пінск, што лічыцца пачаткам дзейнасці Пінскай праваслаўнай епархіі. У 14 ст. епархія тройчы знаходзілася ў юрысдыкцыі Галіцкай мітраполіі, пасля яе скасавання — зноў y Кіеўскай. У 1595—1795 пінскай кафедрай валодалі уніяты, аднак y 1620—32 Пінская праваслаўная епархія адраджалася і існавала адначасова з уніяцкай. У 1795—1839 уніяцкія прыходы епархіі аб’ядналіся з праваслаўнай царквой і іх тэрыторыя была ўключана ў склад Мінскай праваслаўнай епархіі. У 1920 епархія адноўлена, y 1922—39 знаходзілася ў складзе Польскай аўтакефальнай праваслаўнай царквы. У 1941 на пінскую кафедру быў прызначаны епіскап Маскоўскага патрыярхату, аднак з-за ваеных дзеянняў ён не змог кіраваць епархіяй. У 1942—44 епархія знаходзілася ў падпарадкаванні Украінскай аўтакефальнай праваслаўнай царквы; y 1944 вернута ў юрысдыкдыю Маскоўскага патрыярхату. У 1839—40 і 1980—90 тытул «епіскап пінскі» насілі вікарыі Мінскай епархіі. У 1990 дзейнасць Пінскай праваслаўнай епархіі адноўлена ў складзе Беларускай праваслаўнай царквы, яе тэры ахоплівае 8 адміністрацыйных раёнаў Брэсцкай вобласці: Пінскі, Баранавіцкі, Ганцавіцкі, Іванаўскі, Івацэвіцкі, Луні нецкі, Ляхавіцкі, Столінскі. На канец 1999 y епархіі 147 прыходаў, 34 капліцы, 128 святароў, 5 дыяканаў, Пінскі Варварынскі манастыр (адноўледы з 1993).
 
У 1920 епархія адноўлена, y 1922—39 знаходзілася ў складзе Польскай аўтакефальнай праваслаўнай царквы.
 
У 1941 на пінскую кафедру быў прызначаны епіскап Маскоўскага патрыярхату, аднак з-за ваеных дзеянняў ён не змог кіраваць епархіяй. У 1942—44 епархія знаходзілася ў падпарадкаванні Украінскай аўтакефальнай праваслаўнай царквы; y 1944 вернута ў юрысдыкдыю Маскоўскага патрыярхату.
 
У 1839—40 і 1980—90 тытул «епіскап пінскі» насілі вікарыі Мінскай епархіі. У 1990 дзейнасць Пінскай праваслаўнай епархіі адноўлена ў складзе Беларускай праваслаўнай царквы, яе тэрыторыя ахоплівае 8 адміністрацыйных раёнаў Брэсцкай вобласці: Пінскі, Баранавіцкі, Ганцавіцкі, Іванаўскі, Івацэвіцкі, Луні нецкі, Ляхавіцкі, Столінскі.
 
На канец 1999 y епархіі 147 прыходаў, 34 капліцы, 128 святароў, 5 дыяканаў, Пінскі Варварынскі манастыр (адноўледы з 1993).
 
{{зноскі}}
 
== Літаратура ==
* Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 12: Палікрат — Праметэй / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: БелЭн., 2001. — 576 с.: іл. ISBN 985-11-0198-2 (т. 12), ISBN 985-11-0035-8.
Ананімны ўдзельнік