Розніца паміж версіямі "Юліус Вагнер-Яўрэг"

+
(+)
|Шырыня = 200px
|Апісанне выявы =
|Дата нараджэння = 7.3.1857
|Месца нараджэння = {{Месца нараджэння|Вельс}}, [[Аўстрыя]]
|Дата смерці = 27.9.1940
|Месца смерці = {{Месца смерці|Вена}}, [[Аўстрыя]]
|Грамадзянства = Аўстрыя
|Навуковая сфера = [[Псіхіятрыя]]
|Месца працы =
|Месца працы = [[Венскі ўніверсітэт]], [[Грацскі ўніверсітэт імя Карла і Франца|Універсітэт Граца]]
|Навуковая ступень =
|Навуковае званне =
|Альма-матэр = [[Венскі ўніверсітэт]]
|Навуковы кіраўнік =
|Знакамітыя вучні =
|Сайт =
}}
'''Юліус Вагнер Рытэр фон Яўрэг''' ({{lang-de|Julius Wagner Ritter von Jauregg}}), пасля скасавання дваранскіх тытулаў у Аўстрыі - — Юліус Вагнер-Яўрэг ({{lang-de|Julius Wagner-Jauregg}}) ({{ДН|7|3|1857}}, {{МН|Вельс}}, [[Верхняя Аўстрыя]] - — {{ДС|27|9|1940}}, [[{{МС|Вена]]}}, [[Аўстрыя]])  — аўстрыйскі псіхіятр, лаўрэат [[Нобелеўская прэмія па фізіялогіі і медыцыне|Нобелеўскай прэміі па фізіялогіі і медыцыне]] (1927).
 
== Біяграфія ==
Скончыў [[Венскі ўніверсітэт]]; атрымаў у 1881 годзе ступень доктара медыцыны, працаваў у гэтым універсітэце на кафедры псіхіятрыі. У 1883-18891883—1889 гадах - — асістэнт, затым дацэнт ў клініцы нервовых і псіхічных хвароб пры Венскім універсітэце, у 1889-18931889—1893 гадах - — прафесар псіхіятрыі і неўрапаталогіі ўніверсітэта Грац, у 1893-19181893—1918 гадах - — загадчык кафедры псіхіятрыі ў Венскім універсітэце.
 
Акрамя гэтага, быў дырэктарам псіхіятрычнай клінікі і на працягу некалькіх гадоў узначальваў прытулак для псіхічнахворых у Тропаў. Аўтар прац, прысвечаных лячэнню крэтынізму і зобу прэпаратамі шчытападобнай залозы і малымі дозамі ёду. У 1887 годзе паведаміў пра ўплыў захворванняў, якія суправаджаюцца павышэннем тэмпературы, на працяканне псіхозаў.
 
У 1890 годзе прапанаваў ужываць «ліхаманкавую» тэрапію для лячэння прагрэсіўнага паралічу, у 1917 годзе ўпершыню прышчапіў малярыю хворым, якія пакутавалі на гэтае захворванне. Абгрунтаваў прынцыпы «раздражняльнай» тэрапіі, распрацаваў методыку малярыйнай тэрапіі. Апошняя ўжывалася ім таксама пры лячэнні [[сіфіліс]]у, неўрасіфілісу, склерозу, шызафрэніі. Аўтар прац па інфекцыйным псіхозе, праблемах спадчыннасці і судовай псіхіятрыі.
 
{{зноскі}}
 
== Спасылкі ==