Розніца паміж версіямі "Радыеактыўны распад"

2 977 байтаў дададзена ,  4 гады таму
дадаў абзац пра альфа-распад
(дадаў абзац закон радыеактыўнага распаду)
Тэгі: Візуальны рэдактар першае рэдагаванне
(дадаў абзац пра альфа-распад)
''Асноўны артыкул: [[Закон радыеактыўнага распаду]]''
 
'''Закон радыеактыўнага распаду''' - закон, адкрыты [[Фрэдэрык Содзі|Фрэдэрыкам Содзі]] і [[Эрнэст Рэзерфорд|Эрнэстам Рэзерфордом]] эксперыментальным шляхам і сфармуляваны ў [[1903]] годзе. Сучасная фармулёўка закона:
 
<math>{dN \over dt}=-\lambda N</math>
Гэты закон лічыцца асноўным законам радыеактыўнасці, з яго было вынята некалькі важных следстваў, сярод якіх фармулёўкі характарыстык распаду - сярэдні час жыцця атама і [[перыяд паўраспаду]]<ref>''А.Н.Климов.'' Ядерная физика и ядерные реакторы. — Москва: Энергоатомиздат, 1985. — С. 352.</ref><ref>''Бартоломей Г.Г., Байбаков В.Д., Алхутов М.С., Бать Г.А.'' Основы теории и методы расчета ядерных энергетических реакторов. — Москва: Энергоатомиздат, 1982.</ref><ref>''I.R.Cameron, [[University of New Brunswick]].'' Nuclear fission reactors. — Canada, New Brunswick: Plenum Press, 1982</ref><ref>''И.Камерон.'' Ядерные реакторы. — Москва: Энергоатомиздат, 1987. — С. 320.</ref>.
 
== Альфа-распад ==
''Асноўны артыкул: [[Альфа-распад]]''
 
'''Альфа-распадам''' называюць самаадвольны распад атамнага ядра на даччынае ядро ​​і [[Альфа-часціца|α-часціцу]] (ядро атама <math>^{4}He</math>).<ref>''Мухин К. Н.'' Экспериментальная ядерная физика. В 2 кн. Кн. 1. Физика атомного ядра. Ч. I. Свойства нуклонов, ядер и радиоактивных излучений. — М.: Энергоатомиздат, 1993. — С. 137.</ref>
 
Альфа-распад, як правіла, адбываецца ў цяжкіх ядрах з [[Масавы лік|масавым лікам]] <math>A \geqslant 140</math> (хоць ёсць некалькі выключэнняў). Унутры цяжкіх ядзер за кошт уласцівасці насычэння ядзерных сіл утвараюцца α-часціцы, якія складаюцца з двух пратонаў і двух нейтронаў.  Утвораная α-часціца схільная большаму дзеяння кулонаўскіх сіл адштурхвання ад пратонаў ядра, чым асобныя пратоны. Адначасова α-часціца адчувае меншае ядзернае прыцягненьне да нуклонов ядра, чым астатнія нуклоны. Утвораная альфа-часціца на мяжы ядра адлюстроўваецца ад патэнцыйнага бар'ера ўнутр, аднак з некаторай верагоднасцю яна можа пераадолець яго (гл. [[Тунэльны эфект]]) і вылецець вонкі.Са змяншэннем энергіі альфа-часціцы пранікальнасць патэнцыйнага бар'ера вельмі хутка (экспанентна) змяншаеццаа, таму час жыцця ядзер з меншай даступнай энергіяй альфа-распаду пры іншых роўных умовах больш.
 
Правіла зрушэння Содзі для α-распаду:
 
<math>_Z^A X\rightarrow _{Z-2}^{A-2}Y+_2^2 He.</math>
 
Прыклад (альфа-распад [[Уран, хімічны элемент|урану]]-238 у [[торый]]-234):
 
<math>_{92}^{238}U \rightarrow _{90}^{234}Th + _{2}^{4}He </math>
 
У выніку α-распаду атам ссоўваецца на 2 клеткі да пачатку [[Перыядычная сістэма элементаў|табліцы Мендзялеева]] (гэта значыць зарад ядра Z памяншаецца на 2), масавы лік даччынага ядра памяншаецца на 4.
 
== Зноскі ==
[[Катэгорыя:Радыеактыўнасць]]
[[Катэгорыя:Радыебіялогія]]
4

праўкі