Розніца паміж версіямі "Пётр Іванавіч Панін"

1 887 байтаў дададзена ,  4 гады таму
няма тлумачэння праўкі
{{Ваенны дзеяч
|імя = Пётр Іванавіч Панін
|дата нараджэння = 1721
|дата смерці = 26.4.1789(15)
|месца нараджэння= с. Вязаўна {{МН|Мяшчоўскі павет|у Мяшчоўскім павеце}}, [[Калужская губерня]]
|месца смерці= {{Месца смерці|Масква}}
|выява = Petr Iv. Panin by Rokotov (1770s, GIM).jpg
|шырыня = 200px
|апісанне выявы= На партрэце пэндзля [[Фёдар Сцяпанавіч Рокатаў|Ф. Рокатав]]а
|мянушка=
|прыналежнасць={{Расійская імперыя}}
|гады службы=
|званне= [[Генерал-аншэф]]
|род войскаў=
|камандаваў=
|частка=
|бітвы=
|узнагароды=
{{{!}} style="background: transparent"
{{!}}{{Ордэн Андрэя Першазванага з алмазамі}}{{!!}}{{Ордэн Святога Георгія 1 ступені}}{{!!}}{{Ордэн Святога Аляксандра Неўскага}}
{{!}}-
{{!}}{{Залатая зброя «За адвагу» з дыяментамі}}
{{!}}}
|сувязі= брат [[Мікіта Іванавіч Панін|М. І. Панін]]
|у адстаўцы=
}}
{{цёзкі2|Панін}}
'''Пётр Іванавіч Панін''' ({{ДН|||1721}} — {{ДС|||1789}}) — рускі ваенны дзеяч, граф.
Асабліва адзначыўся ў [[Бітва пры Грос-Егерсдорфе|баях пры Грос-Егерсдорфе]] і [[Царндорф]]е, а ў [[1759]] годзе быў галоўнай прычынай [[Кунерсдорфская бітва, 1759|перамогі пры Кунерсдорфе]], за што ўзнагароджаны чынам [[генерал-паручык]]а. У [[1760]] годзе ўдзельнічаў, разам з [[Захар Грыгор'евіч Чэрнышаў|Чэрнышавым]], [[Готлаб Курт Генрых Татлебен|Татлебенам]] і [[Франц Морыц Ласі|Ласі]], у заняцці [[Берлін]]а (дзе адзначыўся, разграміўшы, сумесна з казакамі Краснашчокава і Тураверава, ар'егард корпуса фон Гюльзена), кіраваў Усходняй Прусіяй, у званні [[кенігсберг]]скага [[генерал-губернатар]]а, і ўзначальваў рускія сухапутныя і марскія сілы ў Памераніі і Галштыніі.
 
Пасля ўступлення на прастол [[Кацярына II, імператрыца расійская|Кацярыны II]] ([[1762]]) П. І. Панін узведзены ў [[генерал-аншэф]]ы і прызначаны сенатарам і членам савета; у [[1767]] годзе ўзведзены ў графскую годнасць. У [[1769]] годзе яму даручана было начальства над 2-й арміяй, [[Руска-турэцкая вайна, 1768-1774|якая дзейнічала супраць туркаў]]. Разбіўшы непрыяцеля каля БяндэрБендэраў, ён размясціў сваю армію на зімовых кватэрах паміж Бугам і Азоўскім морам, чым перашкодзіў крымскім татарам ажыццяўляць набегі на паўднёвыя межы Расіі. У [[1770]] годзе ім [[Узяцце БяндэрБендэраў|заваяваныя былі Бяндэрызаваяваны Бендэры]]. Падчас аблогі гэтай крэпасці ён паспеў перамовамі схіліць татараў буджакскіх, белгарадскіх і едзісанскісх прызнаць над сабою ўладу Расіі; затым садзейнічаў паскарэнню здачы крэпасці [[Акерман]].
 
За подзвігі гэтыя Панін быў узнагароджаны [[Ордэн Святога Георгія|ордэнам Св. Георгія 1 ступені]], але разам з тым вестка аб перамозе было прынята імператрыцай даволі суха, бо яна была незадаволеная вялікімі стратамі і разбурэннем БяндэрБендэраў. Пачуваючыся пакрыўджаным, а таксама з прычыны ўзмацнелай хваробы, граф Панін у тым жа годугодзе выйшаўсыйшоў у адстаўку. Пасяліўшыся ў Маскве, Панін пачаў рэзка выяўляць сваё незадавальненне, што дайшло да імператрыцы, якая, лічачы яго «першым ворагам», «сабе персанальным абражальнікам» і «дзёрзкім пустасловам», загадала заснаваць за ім нагляд.
 
[[Сялянская вайна, 1773-1775|Мяцеж Пугачова]] зноў выклікаў Паніна на ваенную ніву: дзякуючы старанням [[Пацёмкін]]а і [[Мікіта Іванавіч Панін|Мікіты Іванавіча Паніна]], імператрыца пасля смерці [[Бібікав]]а, у [[1774]] годзе даручыла Паніну начальства над усімі войскамі супраць Пугачова і над губерніямі Казанскай, Арэнбургскай і Ніжагародскай. Неўзабаве пасля прызначэння армія Пугачова была разбітая, а сам ён узяты ў палон. Паіин звярнуў асаблівую ўвагу на аднаўленне спустошаных губерніяў, на паслабленне ўзнікшага голаду і наогул на беспарадкі ў кіраванні — няздольнасць і бяздзейнасць адміністрацыі, ліхаімства і інш. У [[1775]] годзе Панін атрымаў звальненне.
 
П. І. Панін выстаўляецца сучаснікамі, як чалавек пыхлівы і ўладалюбівы. Ён першы ўвёў у рускую армію егераў, пад назвай стралкоў, і лёгкую конную артылерыю; ён жа напісаў «палкоўнікаву інструкцыю», а пры аблозе БяндэрБендэраў упершыню з поспехам ужыў узмоцнены горн.
 
== Спасылкі ==
{{Commons|Category:}}
{{Паўстанне Пугачова}}
{{Бібліяінфармацыя}}
[[Катэгорыя:Паўстанне Пугачова]]
[[Катэгорыя:Генерал-аншэфы]]
[[Катэгорыя:Сенатары Расійскай імперыі]]
[[Катэгорыя:Удзельнікі Сямігадовай вайны]]
[[Катэгорыя:род Паніных|Пётр Іванавіч]]
[[Катэгорыя:Удзельнікі Руска-шведскай вайны 1741—1743]]
 
{{DEFAULTSORT:Панін Пётр Іванавіч}}