Уладзімір Васількавіч: Розніца паміж версіямі

У наступныя гады здзейсніў шэраг паходаў на [[Каралеўства Польскае, 1025—1385|Польшчу]]: у [[1283]] і [[1286]]. У [[Венгрыя|венгерскі]] паход у [[1285]] Уладзімір не пайшоў з-за хваробы ног.
 
Летапіс характарызуе яго як кнігалюба і шырока ўтворанага чалавека: ён «''глаголаше ясна ад кніг, зане бысть філосаф вялікі''» ([[Іпацьеўскі летапіс]] ад 1288 г.)
 
Не маючы нашчадства, Уладзімір адпісаў «''зямлю сваю ўсю і гарады''» Луцкому князю [[Мсціслаў Жанілавіч|Мсціславу Данілавічу]]. Захаваныя, верагодна, не цалкам, у летапісным тэксце, дзве граматы Уладзіміра з'яўляюцца найстаражытным узорам княжых духоўных грамат. Памёр Уладзімір у канцы 1288.
 
Князь Уладзімір Васількавіч лічыцца заснавальнікам [[горад Камянец|Камянца]], па яго загаду пабудавана славутая [[Камянецкая вежа]]. У горадзе ў 200 метраў ад вежы пастаўлены помнік князю-заснавальніку.
 
== Літаратура ==