Розніца паміж версіямі "Чак Паланік"

13 211 байтаў дададзена ,  3 гады таму
Аўтарскі стыль
(Аўтарскі стыль)
 
[[1 верасня]] [[2011|2011 года]] выдавецтвам ''«{{нп3|Jonathan Cape|Jonathan Cape|en|Jonathan Cape}}»'', а [[18 кастрычніка]] выдавецтвам ''«{{нп3|Doubleday|Doubleday|en|Doubleday}}'' быў выпушчаны раман Паланіка ''«[[Праклятыя]]»'' <ref>{{cite web|url=http://suicidegirls.com/interviews/Chuck+Palahniuk%3A+Tell-All/|title=Chuck Palahniuk: Tell-All|author=Nicole Powers.|date=27 мая 2010|work=|publisher=suicidegirls.com|accessdate=2012-09-26|lang=en}}</ref><ref>{{cite web|url=http://nymag.com/news/intelligencer/65901/|title=Soap Star|author=Tim Murphy.|date=9 мая 2010|work=|publisher=[[New York Magazine]]|accessdate=2012-09-26|lang=en|archiveurl=http://www.webcitation.org/6BQxKn9aH|archivedate=2012-10-15}}</ref><ref>{{cite web|url=http://chuckpalahniuk.net/news/damned-gets-a-release-date-on-amazoncom|title=«Damned» Gets a Release Date On Amazon.com!|author=Dennis.|date=31 декабря 2010|work=|publisher=chuckpalahniuk.net|accessdate=2012-09-26|lang=en|archiveurl=http://www.webcitation.org/6BQxLZk3x|archivedate=2012-10-15}}</ref>. Паланік сказаў, што раман быў напісаны для таго, каб справіцца з перажываннямі ад смерці яго маці, якая памерла ад раку грудзей у [[2009|2009 годзе]]<ref name="doubleday">{{cite web|url=http://chuckpalahniuk.net/books/tell-all/doubleday-qa|title=Doubleday's «tell-all» Q&A With Chuck Palahniuk|author=|date=|work=|publisher=chuckpalahniuk.net|accessdate=2012-09-26|lang=en|archiveurl=http://www.webcitation.org/6BQxM48cX|archivedate=2012-10-15}}</ref><ref>{{cite web|url=http://www.seacoastonline.com/articles/20100425-ENTERTAIN-1010800|title=Chuck Palahniuk brings his book "Tell-All" to Portsmouth|author=Rachel Forrest.|date=25 апреля 2010|work=|publisher=seacoastonline.com|accessdate=2012-09-26|lang=en|archiveurl=http://www.webcitation.org/6BQxMZF2l|archivedate=2012-10-15}}</ref>. Твор быў заснаваны на структуры рамана ''«{{нп3|Are You There God? It's Me, Margaret.|Are You There God? It's Me, Margaret.|en|Are You There God? It's Me, Margaret.}}»'' амерыканскай пісьменніцы {{нп3|Джудзі Блюм|Джудзі Блюм|en|Judy Blume}}. Сам аўтар ахарактарызаваў свой раман наступным чынам: ''«Што калі ў "Уцёкі з Шоушенка" апынецца гераіня "Мілых костак" і ўсё гэта будзе напісана Джудзі Блюм»''<ref name="doubleday"/> ці ''«Гэта свайго роду вячоркі Клуба "Сняданак" у пекле»''. Пасля публікацыі раман быў сустрэты серыяй станоўчых водгукаў<ref>{{cite web|url=http://www.nyjournalofbooks.com/review/damned|title=Damned|author=Darren Richard Carlaw.|date=18 октября 2011|work=|publisher=[[New York Journal American]]|accessdate=2012-09-26|lang=en|archiveurl=http://www.webcitation.org/6BQxNc8Lz|archivedate=2012-10-15}}</ref>.
 
== Аўтарскі стыль ==
Кнігі Паланіка, папярэднія раману ''«[[Калыханка, раман|Калыханка]]»'', маюць падобны стыль і асаблівыя рысы. Персанажы з'яўляюцца людзьмі, якія так ці інакш апынуліся не прынятыя грамадствам і часам праяўляюць агрэсію, накіраваную на самазнішчэнне. Кнігі прысвечаны адзінокім людзям, якія шукаюць, да каго б ім прыбіцца <ref>{{книга|автор=Чак Паланик. |часть=Факт и вымысел. Введение |ссылка часть=http://www.loveread.ec/read_book.php?id=10687&p=1 |заглавие=[[Фантастичнее Вымысла]] |оригинал=Stranger than Fiction: True Stories |ссылка= |викитека= |ответственный= |издание= |место=[[Москва]] |издательство=[[АСТ (издательство)|АСТ]] |год=2007 |volume= |страницы=3 |страниц=265 |серия=[[Альтернатива (литературная серия)|Альтернатива]] |isbn=978-5-17-046099-1 |тираж=24 тыс.}}</ref>. Сам аўтар называе такі стыль «{{нп3|Transgressive fiction|Transgressive fiction|en|Transgressive fiction}}.» ({{lang-be|«Трансгрэсіўнай прозай»}})<ref>{{cite web|url=http://borkadventures.com/2012/01/11/not-the-same-mass-marketed-crap-chuck-palahniuk-and-transgressive-fiction/|title=Not the Same Mass-Marketed Crap: Chuck Palahniuk and Transgressive Fiction|author=|date=11 января 2012|work=|publisher=borkadventures.com|accessdate=2012-09-26|lang=en|archiveurl=http://www.webcitation.org/6BQxOPkGh|archivedate=2012-10-15}}</ref>. Ва ўсіх сваіх тварэннях Паланіка закранае розныя праблемы грамадства, такія як [[фетышызм]]. Але пасля падзей [[11 верасня]] [[2001 года]], а таксама спрэчак, якія ўзніклі вакол гэтай тэмы, Паланіка пачаў пісаць больш тонка. Пачынаючы з рамана ''«Калыханка»'' яго раманы становяцца сатырычнымі гісторыямі жахаў. Але адрозніваючыся сюжэтна ад папярэдніх кніг, яны па-ранейшаму маюць з імі шмат агульнага <ref>{{cite web|url=http://www.afisha.ru/book/424/|title=Колыбельная|author=Лев Данилкин.|date=11 декабря 2002|work=|publisher=[[Афиша (журнал)|Афиша]]|accessdate=2012-09-26|lang=ru|archiveurl=http://www.webcitation.org/6BQxPtrwH|archivedate=2012-10-15}}</ref>.
 
Апавяданне ў кнігах Паланіка часта пачынаецца з храналагічнага канца, калі герой кнігі успамінае падзеі, якія папярэднічаюць пачатку. У «Калыханка» аўтар выкарыстоўвае некалькі разнавіднасцяў падачы сюжэту. Паланіка выкарыстоўвае як нармальнае, лінейнае апавяданне, так і апавяданне, якое пачынаецца з храналагічнага канца. Існуюць і выключэнні, «Удушша» і «Дзённік», якія з'яўляюцца больш лінейнымі. Часта ў канцы кніг адбываецца адхіленне галоўнай галіны сюжэту, якое будзе нейкім чынам звязана з храналагічным заканчэннем (што сам Паланіка называе «схаваным зброяй» - «the hidden gun»)<ref>{{cite web|url=http://borkadventures.com/tag/palahniuk/|title=In media res and «the hidden gun»|author=|date=11 января 2012|work=|publisher=borkadventures.com|accessdate=2012-09-26|lang=en|archiveurl=http://www.webcitation.org/6BQxRrOu0|archivedate=2012-10-15}}</ref>. Яго больш лінейныя творы, адрозніваючыся стылем ў пачатку, таксама ў канцы маюць падобныя разгалінавання сюжэту.
 
Пісьменніцкі стыль Паланіка шмат бярэ ад стыляў такіх пісьменнікаў, як [[Том Спанбауэр]] ''(настаўнік Паланіка ў Портлендзе з 1991 па 1996 гады)'' [51], [[Гордан Ліш]], [[Марк Рычард]], [[Дэніс Джонсан]], [[Том Джонс]], [[Брэт Істан Эліс]] і [[Эмі Хемпел]]<ref>{{cite web|url=http://chuckpalahniuk.net/interviews/authors/tom-spanbauer|title=The Man Who Taught Chuck|author=Jeff Walsh.|date=30 апреля 2007|work=|publisher=chuckpalahniuk.net|accessdate=2012-09-26|lang=en|archiveurl=http://www.webcitation.org/6BQxSZoAs|archivedate=2012-10-15}}</ref>. Яго называюць мінімалістычным з-за выкарыстання досыць абмежаванага слоўнікавага запасу і кароткіх прапаноў з мэтай зымітаваць аповяд простага чалавека. У адным з інтэрв'ю Паланік сказаў, што яму больш падабаецца пісаць дзеясловамі, чым прыметнікамі. Паўтор вызначаных радкоў у гісторыі ''(Паланіка называе іх «прыпевамі» - «choruses»)'' з'яўляецца адным з самых прыкметных прыкмет яго стылю, іх можна знайсці амаль у кожнай чале любога яго твора [53]. Паланік таксама кажа пра ''«прыпевы»'', якія пераклікаюцца паміж асобнымі раманамі: гэта валошкавы колер і горад Місула (штат Мантана), якія так ці інакш з'яўляюцца ва ўсіх кнігах.
 
Героі Паланіка часта ўступаюць у філасофскі дыялог (апавядальнік з чытачом ці герой рамана з апавядальнікам), прапаноўваючы мноства тэорый і меркаванняў, часта мізантрапічных або змрочна-абсурдысцкае, касаема складаных пытанняў, такіх як смерць, этыка, дзяцінства, статус аднаго з бацькоў, сексуальнасць і бажаство. Многія з інтэлектуальных паняццяў у яго раманах паўсталі пад уплывам кантынентальных мысляроў, такіх як [[Мішэль Фуко]] і [[Альбер Камю]]<ref>{{cite web|url=http://www.alternet.org/story/11049/the_unexpected_romantic%3A_an_interview_with_chuck_palahniuk|title=The Unexpected Romantic: An Interview with Chuck Palahniuk|author=Tamara Straus.|date=18 июня 2001|work=|publisher=alternet.org|accessdate=2012-09-26|lang=en|archiveurl=http://www.webcitation.org/6BQxT48PE|archivedate=2012-10-15}}</ref>. Тым не менш, вядомым Паланіка стаў дзякуючы свайму цынічнаму і іранічна чорнаму гумару, якім прасякнуты яго творы. Менавіта з-за спалучэння такога пачуцця гумару і дзіўных падзей, вакол якіх будуюцца сюжэтныя лініі ''(з-за чаго некаторыя чытачы лічаць гэтыя кнігі цяжкімі для чытання)'', СМІ называюць Паланіка ''«шокавым пісьменнікам»''<ref name=WD>{{cite web|url=http://www.writersdigest.com/writing-articles/by-writing-genre/literary-fiction-by-writing-genre/the_wd_interview_chuck_palahniuk_shock_and_awe|title=The WD Interview: Chuck Palahniuk: Shock and Awe|author=Jordan E. Rosenfeld.|date=11 марта 2008|work=|publisher=[[:en:Writer's Digest|Writer's Digest]]|accessdate=2012-09-28|lang=en|archiveurl=http://www.webcitation.org/6BQxTveN3|archivedate=2012-10-15}}</ref><ref name="Thomas Gaughan">{{cite web|url=http://www.booklistonline.com/Fight-Club-Chuck-Palahniuk/pid=1000772|title=Fight Club|author=Thomas Gaughan.
|date=Июль 1996|work=|publisher=booklistonline.com|accessdate=2012-09-28|lang=en|archiveurl=http://www.webcitation.org/6BQxVOHUD|archivedate=2012-10-15}}</ref><ref>{{cite web|url=https://www.kirkusreviews.com/book-reviews/chuck-palahniuk/fight-club/|title=Fight Club|author=|date=1 июня 1996|work=|publisher=Kirkus Reviews|accessdate=2012-09-28|lang=en}}</ref><ref name=autogenerated1>{{cite web|url=http://www.barnesandnoble.com/w/fight-club-chuck-palahniuk/1100290786|title=Barnes & Noble Discover Great New Writers|author=|date=|work=|publisher=[[Barnes & Noble]]accessdate=2012-09-28|lang=en|archiveurl=http://www.webcitation.org/6BQxWTCd2|archivedate=2012-10-15}}</ref>.
 
Часам, акрамя мастацкіх твораў, Паланік піша і публіцыстычныя. Працуючы вольнонаёмным журналістам у вольны ад пісьменніцкай працы час, ён піша эсэ і рэпартажы на розныя тэмы. Часам ён сам з'яўляецца ўдзельнікам падзей, апісаных у гэтых творах, якія складана паддаюцца літаратурнаму аналізу. Ён таксама бярэ інтэрв'ю ў знакамітасцяў, такіх як, напрыклад, Джульет Льюіс або Мэрылін Мэнсан. Яго публіцыстычныя артыкулы перыядычна публікуюцца ў такіх часопісах і газетах, як {{нп3|Los Angeles Times|Los Angeles Times|en|Los Angeles Times}} і {{нп3|Gear|Gear|en|Gear}}. Некаторыя з гэтых твораў апублікаваныя ў яго кнізе «Фантастычней за выдумку». Часам Паланік уключае некаторыя элементы публіцыстыкі ў свае мастацкія творы, тлумачачы гэта жаданнем большага апускання чытача ў кнігу<ref>{{cite web|url=http://www.awriterscult.com/author/bibliography|title=Non-Fiction|author=|date=|work=|publisher=awriterscult.com|accessdate=2012-09-26|lang=en|archiveurl=http://www.webcitation.org/6BQxXPqYf|archivedate=2012-10-15}}</ref>.
 
Сам Паланік і некаторыя крытыкі адзначаюць той факт, што пісьменнік кожнай сваёй кнігай стараецца ўсхваляваць чытачоў, узбурыць іх, імкнучыся апісаць іх уласны вопыт, які яны перажылі або перажываюць ў жыцці. Паланік кіруецца і сваім уласным жыццёвым вопытам, і тымі апавяданнямі, якія ён чуў ад людзей, маючы зносіны з імі. Больш за тое, крытыкі лічаць, што пісьменнік цалкам жыве раманам, знаходзіцца ў яго цэнтры, утвараючы адзінае цэлае са сваімі героямі<ref name=WD/><ref>{{cite web|url=http://www.amazon.com/Fight-Club-Novel-Chuck-Palahniuk/dp/product-description/0393327345/ref=dp_proddesc_0?ie=UTF8&n=283155&s=books|title=Amazon.com Review|author=Bob Michaels.|date=|work=|publisher=[[Amazon.com]]|accessdate=2012-09-28|lang=en|archiveurl=http://www.webcitation.org/6BQxXvge6|archivedate=2012-10-15}}</ref>. Паланік таксама не схільны падзяляць высокае і нізкае мастацтва ''(па яго словах, жахі і парнаграфію ад доўга размаўляюць людзей у Вольва)'', выкарыстоўваючы і тое, і іншае пры напісанні раманаў, каб комплексна ўздзейнічаць на чытачоў. Пры напісанні рамана Паланіка імкнецца дасягнуць тры мэты: апісаць аспект чалавечага вопыту, аб якім не напіша ніхто з [[СМІ]]; прымусіць рэдактара смяяцца; апісаць нешта, неверагоднае і яго, тое, што ён сам ніколі не прачытае сваёй маці або пляменнікам і складана ўяўляе, як будзе чытаць публічна.
 
== Бібліяграфія ==
112

правак