Розніца паміж версіямі "Чак Паланік"

12 049 байтаў дададзена ,  3 гады таму
(Аўтарскі стыль)
 
== Аўтарскі стыль ==
Кнігі Паланіка, папярэднія раману ''«[[Калыханка, раман|Калыханка]]»'', маюць падобны стыль і асаблівыя рысы. Персанажы з'яўляюцца людзьмі, якія так ці інакш апынуліся не прынятыя грамадствам і часам праяўляюць агрэсію, накіраваную на самазнішчэнне. Кнігі прысвечаны адзінокім людзям, якія шукаюць, да каго б ім прыбіцца <ref>{{книга|автор=Чак Паланик. |часть=Факт и вымысел. Введение |ссылка часть=http://www.loveread.ec/read_book.php?id=10687&p=1 |заглавие=[[Фантастичнее Вымысла]] |оригинал=Stranger than Fiction: True Stories |ссылка= |викитека= |ответственный= |издание= |место=[[Москва]] |издательство=[[АСТ (издательство)|АСТ]] |год=2007 |volume= |страницы=3 |страниц=265 |серия=[[Альтернатива (литературная серия)|Альтернатива]] |isbn=978-5-17-046099-1 |тираж=24 тыс.}}</ref>. Сам аўтар называе такі стыль «{{нп3|Transgressive fiction|Transgressive fiction|en|Transgressive fiction}}.» ({{lang-be|«Трансгрэсіўнай прозай»}})<ref>{{cite web|url=http://borkadventures.com/2012/01/11/not-the-same-mass-marketed-crap-chuck-palahniuk-and-transgressive-fiction/|title=Not the Same Mass-Marketed Crap: Chuck Palahniuk and Transgressive Fiction|author=|date=11 января 2012|work=|publisher=borkadventures.com|accessdate=2012-09-26|lang=en|archiveurl=http://www.webcitation.org/6BQxOPkGh|archivedate=2012-10-15}}</ref>. Ва ўсіх сваіх тварэннях Паланіка закранае розныя праблемы грамадства, такія як [[фетышызм]]. Але пасля падзей [[11 верасня]] [[2001 года]], а таксама спрэчак, якія ўзніклі вакол гэтай тэмы, Паланіка пачаў пісаць больш тонка. Пачынаючы з рамана ''«Калыханка»'' яго раманы становяцца сатырычнымі гісторыямі жахаў. Але адрозніваючыся сюжэтна ад папярэдніх кніг, яны па-ранейшаму маюць з імі шмат агульнага <ref>{{cite web|url=http://www.afisha.ru/book/424/|title=Колыбельная|author=Лев Данилкин.|date=11 декабря 2002|work=|publisher=[[Афиша (журнал)|Афиша]]|accessdate=2012-09-26|lang=ru|archiveurl=http://www.webcitation.org/6BQxPtrwH|archivedate=2012-10-15}}</ref>.
 
Апавяданне ў кнігах Паланіка часта пачынаецца з храналагічнага канца, калі герой кнігі успамінае падзеі, якія папярэднічаюць пачатку. У «Калыханка» аўтар выкарыстоўвае некалькі разнавіднасцяў падачы сюжэту. Паланіка выкарыстоўвае як нармальнае, лінейнае апавяданне, так і апавяданне, якое пачынаецца з храналагічнага канца. Існуюць і выключэнні, «Удушша» і «Дзённік», якія з'яўляюцца больш лінейнымі. Часта ў канцы кніг адбываецца адхіленне галоўнай галіны сюжэту, якое будзе нейкім чынам звязана з храналагічным заканчэннем (што сам Паланіка называе «схаваным зброяй» - «the hidden gun»)<ref>{{cite web|url=http://borkadventures.com/tag/palahniuk/|title=In media res and «the hidden gun»|author=|date=11 января 2012|work=|publisher=borkadventures.com|accessdate=2012-09-26|lang=en|archiveurl=http://www.webcitation.org/6BQxRrOu0|archivedate=2012-10-15}}</ref>. Яго больш лінейныя творы, адрозніваючыся стылем ў пачатку, таксама ў канцы маюць падобныя разгалінавання сюжэту.
Часам, акрамя мастацкіх твораў, Паланік піша і публіцыстычныя. Працуючы вольнонаёмным журналістам у вольны ад пісьменніцкай працы час, ён піша эсэ і рэпартажы на розныя тэмы. Часам ён сам з'яўляецца ўдзельнікам падзей, апісаных у гэтых творах, якія складана паддаюцца літаратурнаму аналізу. Ён таксама бярэ інтэрв'ю ў знакамітасцяў, такіх як, напрыклад, Джульет Льюіс або Мэрылін Мэнсан. Яго публіцыстычныя артыкулы перыядычна публікуюцца ў такіх часопісах і газетах, як {{нп3|Los Angeles Times|Los Angeles Times|en|Los Angeles Times}} і {{нп3|Gear|Gear|en|Gear}}. Некаторыя з гэтых твораў апублікаваныя ў яго кнізе «Фантастычней за выдумку». Часам Паланік уключае некаторыя элементы публіцыстыкі ў свае мастацкія творы, тлумачачы гэта жаданнем большага апускання чытача ў кнігу<ref>{{cite web|url=http://www.awriterscult.com/author/bibliography|title=Non-Fiction|author=|date=|work=|publisher=awriterscult.com|accessdate=2012-09-26|lang=en|archiveurl=http://www.webcitation.org/6BQxXPqYf|archivedate=2012-10-15}}</ref>.
 
Сам Паланік і некаторыя крытыкі адзначаюць той факт, што пісьменнік кожнай сваёй кнігай стараецца ўсхваляваць чытачоў, узбурыць іх, імкнучыся апісаць іх уласны вопыт, які яны перажылі або перажываюць ў жыцці. Паланік кіруецца і сваім уласным жыццёвым вопытам, і тымі апавяданнямі, якія ён чуў ад людзей, маючы зносіны з імі. Больш за тое, крытыкі лічаць, што пісьменнік цалкам жыве раманам, знаходзіцца ў яго цэнтры, утвараючы адзінае цэлае са сваімі героямі<ref name=WD/><ref>{{cite web|url=http://www.amazon.com/Fight-Club-Novel-Chuck-Palahniuk/dp/product-description/0393327345/ref=dp_proddesc_0?ie=UTF8&n=283155&s=books|title=Amazon.com Review|author=Bob Michaels.|date=|work=|publisher=[[Amazon.com]]|accessdate=2012-09-28|lang=en|archiveurl=http://www.webcitation.org/6BQxXvge6|archivedate=2012-10-15}}</ref>. Паланік таксама не схільны падзяляць высокае і нізкае мастацтва ''(па яго словах, жахі і парнаграфію ад доўга размаўляюць людзей у Вольва)'', выкарыстоўваючы і тое, і іншае пры напісанні раманаў, каб комплексна ўздзейнічаць на чытачоў. Пры напісанні рамана Паланіка імкнецца дасягнуць тры мэты: апісаць аспект чалавечага вопыту, аб якім не напіша ніхто з [[СМІ]]; прымусіць рэдактара смяяцца; апісаць нешта, неверагоднае і яго, тое, што ён сам ніколі не прачытае сваёй маці або пляменнікам і складана ўяўляе, як будзе чытаць публічна.<ref name=WD/>
 
== Крытака ==
[[File:Palahniuk, Chuck MBFI 2011.jpg|thumb|right|Паланік на літаратурным фестывалі ў [[Маямі]], [[2011|2011 год]]]]
Некаторыя крытыкі характарызуюць яго як ''«шокавага пісьменніка»'' з-за незвычайнасці адлюстро сітуацый, да якіх усё ж ставяцца больш з [[гумар]]ам, чым крытычна, у першую чаргу, з-за учынкаў персанажаў. Таксама часам узнікаюць сумневы ў дарэчнасці публіцыстычных уставак у мастацкія творы, якія з'яўляюцца адным з аргументаў характарыстыкі ''«шокавага пісьменніка»''. Паланіка тлумачыць, чаму ён выкарыстоўвае элементы публіцыстыкі, тым, што, па-першае, лічыць такую ​​форму неверагодна лёгкачытальным, па-другое, такая форма дазваляе паднесці прыдуманую гісторыю нібы на самай справе адбылася, па-трэцяе, гэта дазваляе эксперыментаваць са структурай [[раман]]а, ладна скарачаючы яго, калі размяшчалі зусім незвязаныя рэчы побач адзін з адным, не хвалюючыся пры гэтым пра вялікую колькасць шматслоўныя пераходных фраз.
 
Многія аглядальнікі сцвярджаюць, што творы Паланіка з'яўляюцца нігілістычнымі або схільнымі да [[нігілізм]]у, тады як сам Паланік запэўнівае, што ён не нігіліст, а [[рамантык]], і яго працы памылкова лічаць такімі, таму што яны нясуць ідэі, у якія большасць проста не верыць. Існуюць думкі пра элементы [[сексізм]]у ў яго творах <ref>{{cite web|url=http://www.everything2.com/index.pl?node_id=1275979|title=That little bitch Marla Singer: A cultural critique of sexism in Fight Club|author=Phillips, Logan.|date=28 марта 2002|work=|publisher=everything2.com|accessdate=2012-09-19|lang=en|archiveurl=http://www.webcitation.org/6BQxYVQ1E|archivedate=2012-10-15}}</ref>. Лора Мілер з сайта ''Salon.com'' напісала рэзка адмоўную рэцэнзію на ''«Дзённік»''<ref name=salon2>{{cite web|url=http://www.salon.com/2003/08/20/palahniuk_3/|title=Diary|author=Laura Miller.|date=21 августа 2003|work=|publisher=Salon.com|accessdate=2012-09-19|lang=en|archiveurl=http://www.webcitation.org/6BQxZ5iC7|archivedate=2012-10-15}}</ref>, на што фаны і сам Паланік даволі хутка адрэагавалі ў секцыі карэспандэнцыі сайта ''Salon''<ref>{{cite web|url=http://www.salon.com/2003/08/26/chuck_3/|title=Chuck Palahniuk responds to Laura Miller's review of his latest book. Plus: Salon readers on Palahniuk fans|author=Chuck Palahniuk.|date=27 августа 2003|work=|publisher=Salon.com|accessdate=2012-09-19|lang=en|archiveurl=http://www.webcitation.org/6BQxaYNuW|archivedate=2012-10-15}}</ref>. Мілер сцвярджае, што раманы Паланіка напісаны ў фальшывым, прэтэнцыёзным стылі, прапановы абсалютна няскладнай, а некаторыя разумныя рэчы ўжо даўно былі апісаны нашмат лепш іншымі пісьменнікамі. Акрамя таго, яна настойвае, што кнігі пісьменніка напоўнены ''«полусырым нігілізмам абкуранага школьніка, які толькі што прачытаў [[Ніцшэ]] і паслухаў Nine-Inch Nails»''<ref name=salon2/>.
 
У дадатак некаторыя літаратурныя крытыкі, у прыватнасці Мілер, сцвярджаюць, што пасля ''«[[Байцоўскі клуб, раман|Байцоўскага клуба]]»'' творы Паланіка стылістычна вельмі падобныя. Напрыклад, пераказчыкі ў ''«Байцоўскім клубе»'', ''«Удушша»'' і ''«Ацалелым»'' маюць амаль аднолькавыя стылі пісьма і гаворкі, нягледзячы на ​​тое, што належаць яны да розных слаях насельніцтва ''(напрыклад, «Байцоўскі клуб» распавядаецца приземлённо-мудрым і цынічным прадстаўніком інтэлектуальнага працы, а гісторыю ацалелага распавядае чалавек, які знаходзіўся тварам да твару са смерцю)''. Агульнымі рысамі ўсіх гэтых трох раманаў з'яўляюцца вельмі кароткія прапановы і абзацы, звароту да поп-культуры і тонкія цынічныя вастрыні на тэму статусу кво, балансу і раўнавагі ў сусвеце<ref name=salon2/>.
 
Некаторыя рэцэнзенты лічаць, што светы, ствараемыя Паланіка, маюць мала агульнага з тым, у якім жыве большасць яго чытачоў, - свет Паланіка, на іх думку, больш выдасканалены, больш змрочны і шакавальны. У цэлым, адзначаюць крытыкі, творы пісьменніка накіраваныя выключна на новае пакаленне, бо іх бацькоў раманы могуць жахнуцца<ref name="Thomas Gaughan"/>. Слабанервным раманы Паланіка крытыкі таксама не рэкамендуюць, як і тым, хто ўсё занадта блізка прымае да сэрца, бо творы аўтара вельмі з'едлівыя, жорсткія, а часам і абуральныя<ref name=autogenerated1 />. Некаторых аглядальнікаў здзіўляе, з якой смяротнай сур'ёзнасцю аўтар апісвае рэчы, якія складана прадставіць у сучасным грамадстве<ref>{{cite web|url=http://community.seattletimes.nwsource.com/archive/?date=19961006&slug=2352896|title=`Fight Club' Hits Hard At `Layoff Society'|author=Greg Burkman.|date=6 октября 1996|work=|publisher=The Seattle Times|accessdate=2012-09-28|lang=en|archiveurl=http://www.webcitation.org/6BQxb6sZK|archivedate=2012-10-15}}</ref>.
 
== Прыхільнікі ==
У 2003 годзе ўдзельнікі афіцыйнага Інтэрнэт-сайта Паланіка знялі дакументальны фільм пра яго жыццё, названы ''«Паштоўкі з будучыні: Дакументальная стужка, прысвечаная Чаку Паланіку»''<ref>{{cite web|url=http://chuckpalahniuk.net/store/postcards-dvd|title=Postcards from the Future: The Chuck Palahniuk Documentary|author=The Cult.|date=2003|work=|publisher=chuckpalahniuk.net|accessdate=2012-09-26|lang=en|archiveurl=http://www.webcitation.org/6BQxby2R0|archivedate=2012-10-15}}</ref>. Афіцыйны фан-сайт «Культ» ({{lang-en|«The Cult»}}), як яго ўдзельнікі называюць сябе<ref>{{cite web|url=http://chuckpalahniuk.net/about|title=About chuckpalahniuk.net|author=|date=|work=|publisher=chuckpalahniuk.net|accessdate=2012-09-26|lang=en|archiveurl=http://www.webcitation.org/6BR2GQ0Vk|archivedate=2012-10-15}}</ref>, арганізаваў творчую майстэрню, дзе Чак Паланік вучыць усіх тонкасцям кнігапісання. Штомесяц Паланік публікуе эсэ пра метады працы пісьменніка і адказвае на пытанні пра іх на працягу ўсяго наступнага месяца. Ён збіраецца скампанаваць іх усе ў кнігу, прысвечаную мінімалістычнаму стылю пісьма<ref>{{cite web|url=http://chuckpalahniuk.net/workshop|title=Writers' Workshop|author=Чак Паланик.|date=|work=|publisher=chuckpalahniuk.net|accessdate=2012-09-26|lang=en|archiveurl=http://www.webcitation.org/6BR2Gu46x|archivedate=2012-10-15}}</ref>. У адным з інтэрв'ю Паланік сказаў наступнае: ''«Я стараюся не думаць аб чаканнях маіх прыхільнікаў, і, працуючы над новым раманам, я не спрабую спадабацца ім. Я праводжу велізарная колькасць часу, не маючы зносіны з гэтымі людзьмі. Я не маю ніякага кантролю над тым, як буду успрыняты імі, таму імкнуся засяродзіцца на тым, чым магу кіраваць, - гэта значыць на наступным рамане<ref name=WD/>»''.
 
Паланік таксама спрабуе адказваць на ўсе лісты, што паступаюць ад яго прыхільнікаў. Часам ён дасылае дзіўныя падарункі ''(пластыкавыя рукі, дыядэмы каралеў школьных баляў і маскі)'' разам са сваімі адказамі. Часам ён дорыць іх прыхільнікам на чытаннях сваіх кніг, часта ў якасці прызоў за зададзеныя пытанні. Падпісваючы на ​​гэтых чытаннях кнігі, ён таксама ставіць на іх гумарыстычныя выданні, змест якіх звязаны з утрыманнем кніг (напрыклад, выданне ''«Уласнасць клінікі доктара Б. Алекзандера па змене полу»'' на экзэмпляры ''«Невідзімак»'')<ref>{{cite web|url=http://www.ew.com/ew/article/0,,488679,00.html|title=A Knock Out|author=Karen Valby.|date=23 сентября 2003|work=|publisher=[[Entertainment Weekly]]|accessdate=2012-09-26|lang=en|archiveurl=http://www.webcitation.org/6BR2HMjNQ|archivedate=2012-10-15}}</ref>.
 
Ангельская група Fightstar пераназвала сваю песню ''«Out Swimming in the Flood»'' ''(прысвечаную цунамі, якое адбылося падчас землятрусу ў Індыйскім акіяне ў 2004 годзе)'' на «Palahniuk's Laughter»<ref>{{cite web|url=http://www.lyrics-bank.com/f/fightstar/about.html|title=Fightstar: About|author=|date=|work=|publisher=lyrics-bank.com|accessdate=2012-09-26|lang=en|archiveurl=http://www.webcitation.org/6BR2IIOjP|archivedate=2012-10-15}}</ref>. Ім здалося, што яго аўтарская тэорыя закадравага смеху, запісанага ў 1950-х гадах, з'яўляецца цікавай тэмай. Некаторыя з музычных кампазіцый альбома «{{нп3|A Fever You Can not Sweat Out|A Fever You Can not Sweat Out|en|A Fever You Can not Sweat Out}}» гурта {{нп3|Panic! at the Disco|Panic! at the Disco|en|Panic! at the Disco}} цытуюць і спасылаюцца на творы Паланіка<ref>{{cite web|url=http://www.patdonline.com/2006/12/14/rolling-stone-the-100-best-songs-of-the-year/|title=Rolling Stone: The 100 Best Songs Of The Year|author=|date=14 декабря 2006|work=|publisher=[[Rolling Stone]]|accessdate=2012-09-26|lang=en|archiveurl=http://www.webcitation.org/6BR2IvfFv|archivedate=2012-10-15}}</ref><ref>{{cite web|url=http://www.patdonline.com/2007/01/25/inside-the-teenage-rock-roll-circus/|title=Inside The Teenage Rock & Roll Circus|author=|date=25 января 2007|work=|publisher=[[Rolling Stone]]|accessdate=2012-09-26|lang=en|archiveurl=http://www.webcitation.org/6BR2JYwYv|archivedate=2012-10-15}}</ref>.
 
== Бібліяграфія ==
112

правак