Розніца паміж версіямі "Чак Паланік"

10 байтаў дададзена ,  3 гады таму
др
няма тлумачэння праўкі
др
Пісьменніцкі стыль Паланіка шмат бярэ ад стыляў такіх пісьменнікаў, як [[Том Спанбауэр]] ''(настаўнік Паланіка ў Портлендзе з 1991 па 1996 гады)''<ref>{{cite web|url=http://chuckpalahniuk.net/interviews/authors/tom-spanbauer|title=The Man Who Taught Chuck|author=Jeff Walsh.|date=30 апреля 2007|work=|publisher=chuckpalahniuk.net|accessdate=2012-09-26|lang=en|archiveurl=http://www.webcitation.org/6BQxSZoAs|archivedate=2012-10-15}}</ref>, [[Гордан Ліш]], [[Марк Рычард]], [[Дэніс Джонсан]], [[Том Джонс]], [[Брэт Істан Эліс]] і [[Эмі Хемпел]]<ref>{{cite web|url=http://chuckpalahniuk.net/interviews/authors/tom-spanbauer|title=The Man Who Taught Chuck|author=Jeff Walsh.|date=30 апреля 2007|work=|publisher=chuckpalahniuk.net|accessdate=2012-09-26|lang=en|archiveurl=http://www.webcitation.org/6BQxSZoAs|archivedate=2012-10-15}}</ref>. Яго называюць мінімалістычным з-за выкарыстання досыць абмежаванага слоўнікавага запасу і кароткіх прапаноў з мэтай зымітаваць аповяд простага чалавека. У адным з інтэрв'ю Паланік сказаў, што яму больш падабаецца пісаць дзеясловамі, чым прыметнікамі. Паўтор вызначаных радкоў у гісторыі ''(Паланіка называе іх «прыпевамі» - «choruses»)'' з'яўляецца адным з самых прыкметных прыкмет яго стылю, іх можна знайсці амаль у кожнай чале любога яго твора. Паланік таксама кажа пра ''«прыпевы»'', якія пераклікаюцца паміж асобнымі раманамі: гэта валошкавы колер і горад Місула (штат Мантана), якія так ці інакш з'яўляюцца ва ўсіх кнігах.
 
Героі Паланіка часта ўступаюць у філасофскі дыялог (апавядальнік з чытачом ці герой рамана з апавядальнікам), прапаноўваючы мноства тэорый і меркаванняў, часта мізантрапічных або змрочна-абсурдысцкаеабсурдысцкіх, касаемадатычна складаных пытанняў, такіх як смерць, этыка, дзяцінства, статус аднаго з бацькоў, сексуальнасць і бажаство. Многія з інтэлектуальных паняццяў у яго раманах паўсталі пад уплывам кантынентальных мысляроў, такіх як [[Мішэль Фуко]] і [[Альбер Камю]]<ref>{{cite web|url=http://www.alternet.org/story/11049/the_unexpected_romantic%3A_an_interview_with_chuck_palahniuk|title=The Unexpected Romantic: An Interview with Chuck Palahniuk|author=Tamara Straus.|date=18 июня 2001|work=|publisher=alternet.org|accessdate=2012-09-26|lang=en|archiveurl=http://www.webcitation.org/6BQxT48PE|archivedate=2012-10-15}}</ref>. Тым не менш, вядомым ПаланікаПаланік стаў дзякуючы свайму цынічнаму і іранічна чорнаму гумару, якім прасякнуты яго творы. Менавіта з-за спалучэння такога пачуцця гумару і дзіўных падзей, вакол якіх будуюцца сюжэтныя лініі ''(з-за чаго некаторыя чытачы лічаць гэтыя кнігі цяжкімі для чытання)'', СМІ называюць Паланіка ''«шокавым пісьменнікам»''<ref name=WD>{{cite web|url=http://www.writersdigest.com/writing-articles/by-writing-genre/literary-fiction-by-writing-genre/the_wd_interview_chuck_palahniuk_shock_and_awe|title=The WD Interview: Chuck Palahniuk: Shock and Awe|author=Jordan E. Rosenfeld.|date=11 марта 2008|work=|publisher=[[:en:Writer's Digest|Writer's Digest]]|accessdate=2012-09-28|lang=en|archiveurl=http://www.webcitation.org/6BQxTveN3|archivedate=2012-10-15}}</ref><ref name="Thomas Gaughan">{{cite web|url=http://www.booklistonline.com/Fight-Club-Chuck-Palahniuk/pid=1000772|title=Fight Club|author=Thomas Gaughan.
|date=Июль 1996|work=|publisher=booklistonline.com|accessdate=2012-09-28|lang=en|archiveurl=http://www.webcitation.org/6BQxVOHUD|archivedate=2012-10-15}}</ref><ref>{{cite web|url=https://www.kirkusreviews.com/book-reviews/chuck-palahniuk/fight-club/|title=Fight Club|author=|date=1 июня 1996|work=|publisher=Kirkus Reviews|accessdate=2012-09-28|lang=en}}</ref><ref name=autogenerated1>{{cite web|url=http://www.barnesandnoble.com/w/fight-club-chuck-palahniuk/1100290786|title=Barnes & Noble Discover Great New Writers|author=|date=|work=|publisher=[[Barnes & Noble]]accessdate=2012-09-28|lang=en|archiveurl=http://www.webcitation.org/6BQxWTCd2|archivedate=2012-10-15}}</ref>.
 
Часам, акрамя мастацкіх твораў, Паланік піша і публіцыстычныя. Працуючы вольнонаёмнымвольнанаёмным журналістам у вольны ад пісьменніцкай працы час, ён піша эсэ і рэпартажы на розныя тэмы. Часам ён сам з'яўляецца ўдзельнікам падзей, апісаных у гэтых творах, якія складана паддаюцца літаратурнаму аналізу. Ён таксама бярэ інтэрв'ю ў знакамітасцяў, такіх як, напрыклад, Джульет Льюіс або Мэрылін Мэнсан. Яго публіцыстычныя артыкулы перыядычна публікуюцца ў такіх часопісах і газетах, як {{нп3|Los Angeles Times|Los Angeles Times|en|Los Angeles Times}} і {{нп3|Gear|Gear|en|Gear}}. Некаторыя з гэтых твораў апублікаваныя ў яго кнізе «Фантастычней за выдумку». Часам Паланік уключае некаторыя элементы публіцыстыкі ў свае мастацкія творы, тлумачачы гэта жаданнем большага апускання чытача ў кнігу<ref>{{cite web|url=http://www.awriterscult.com/author/bibliography|title=Non-Fiction|author=|date=|work=|publisher=awriterscult.com|accessdate=2012-09-26|lang=en|archiveurl=http://www.webcitation.org/6BQxXPqYf|archivedate=2012-10-15}}</ref>.
 
Сам Паланік і некаторыя крытыкі адзначаюць той факт, што пісьменнік кожнай сваёй кнігай стараецца ўсхваляваць чытачоў, узбурыць іх, імкнучыся апісаць іх уласны вопыт, які яны перажылі або перажываюць ў жыцці. Паланік кіруецца і сваім уласным жыццёвым вопытам, і тымі апавяданнямі, якія ён чуў ад людзей, маючы зносіны з імі. Больш за тое, крытыкі лічаць, што пісьменнік цалкам жыве раманам, знаходзіцца ў яго цэнтры, утвараючы адзінае цэлае са сваімі героямі<ref name=WD/><ref>{{cite web|url=http://www.amazon.com/Fight-Club-Novel-Chuck-Palahniuk/dp/product-description/0393327345/ref=dp_proddesc_0?ie=UTF8&n=283155&s=books|title=Amazon.com Review|author=Bob Michaels.|date=|work=|publisher=[[Amazon.com]]|accessdate=2012-09-28|lang=en|archiveurl=http://www.webcitation.org/6BQxXvge6|archivedate=2012-10-15}}</ref>. Паланік таксама не схільны падзяляць высокае і нізкае мастацтва ''(па яго словах, жахі і парнаграфію ад людзей, якія доўга размаўляюць людзей у Вольва)'', выкарыстоўваючы і тое, і іншае пры напісанні раманаў, каб комплексна ўздзейнічаць на чытачоў. Пры напісанні рамана Паланіка імкнецца дасягнуць тры мэты: апісаць аспект чалавечага вопыту, аб якім не напіша ніхто з [[СМІ]]; прымусіць рэдактара смяяцца; апісаць нешта, неверагоднае і яго, тое, што ён сам ніколі не прачытае сваёй маці або пляменнікам і складана ўяўляе, як будзе чытаць публічна.<ref name=WD/>
 
== Крытака ==
У дадатак некаторыя літаратурныя крытыкі, у прыватнасці Мілер, сцвярджаюць, што пасля ''«[[Байцоўскі клуб, раман|Байцоўскага клуба]]»'' творы Паланіка стылістычна вельмі падобныя. Напрыклад, пераказчыкі ў ''«Байцоўскім клубе»'', ''«Удушша»'' і ''«Ацалелым»'' маюць амаль аднолькавыя стылі пісьма і гаворкі, нягледзячы на ​​тое, што належаць яны да розных слаях насельніцтва ''(напрыклад, «Байцоўскі клуб» распавядаецца приземлённо-мудрым і цынічным прадстаўніком інтэлектуальнага працы, а гісторыю ацалелага распавядае чалавек, які знаходзіўся тварам да твару са смерцю)''. Агульнымі рысамі ўсіх гэтых трох раманаў з'яўляюцца вельмі кароткія прапановы і абзацы, звароту да поп-культуры і тонкія цынічныя вастрыні на тэму статусу кво, балансу і раўнавагі ў сусвеце<ref name=salon2/>.
 
Некаторыя рэцэнзенты лічаць, што светы, ствараемыя ПаланікаПаланікам, маюць мала агульнага з тым, у якім жыве большасць яго чытачоў, - свет Паланіка, на іх думку, больш выдасканалены, больш змрочны і шакавальны. У цэлым, адзначаюць крытыкі, творы пісьменніка накіраваныя выключна на новае пакаленне, бо іх бацькоў раманы могуць жахнуцца<ref name="Thomas Gaughan"/>. Слабанервным раманы Паланіка крытыкі таксама не рэкамендуюць, як і тым, хто ўсё занадта блізка прымае да сэрца, бо творы аўтара вельмі з'едлівыя, жорсткія, а часам і абуральныя<ref name=autogenerated1 />. Некаторых аглядальнікаў здзіўляе, з якой смяротнай сур'ёзнасцю аўтар апісвае рэчы, якія складана прадставіць у сучасным грамадстве<ref>{{cite web|url=http://community.seattletimes.nwsource.com/archive/?date=19961006&slug=2352896|title=`Fight Club' Hits Hard At `Layoff Society'|author=Greg Burkman.|date=6 октября 1996|work=|publisher=The Seattle Times|accessdate=2012-09-28|lang=en|archiveurl=http://www.webcitation.org/6BQxb6sZK|archivedate=2012-10-15}}</ref>.
 
== Прыхільнікі ==