Лайза Мінелі: Розніца паміж версіямі

[дагледжаная версія][дагледжаная версія]
Змесціва выдалена Змесціва дададзена
Няма тлумачэння праўкі
Радок 18:
 
== Кар'ера ў кіно ==
Першай значнай роляй у [[кіно]] стала яе Эліза ў фільме «Чарлі Баблз» з [[Альберт Фіні|Альбертам Фіні]]. Двума гадамі пазней у фільме Алана Дж. Пакулы «Бясплодная зязюля» яна згуляла эксцэнтрычную дзяўчыну-падлетка, за ролю якой яна была вылучана на «Оскар».
 
У 1972 годзе Мінеллі згуляла сваю самую знакамітую ролю - — спявачкі Салі Боўлз ў кінаверсіі мюзікла «Кабарэ» (у зорным партнёрстве з Майклам Ёркам, Джоэлам Грэем і Марыс Берэнсон). Гэты фільм прынёс Лайзе статуэтку «Оскара» ў намінацыі «Лепшая актрыса» і Залаты глобус. Але ўсё ж пасля такога трыумфу рушыла ўслед некалькі малапаспяховых фільмаў і тэлевізійных шоў. У 1976 годзе Лайза знялася ў карціне свайго бацькі, Вінцэнта Мінелі, «Справа часу», дзе яе калегам стала [[Інгрыд Бергман]]. Пасля таго, як фільм адздымалі, ён быў значна адрэдагаваны і зрэзаны, у сувязі з чым ён не меў камерцыйнага поспеху і не быў па вартасці ацэнены крытыкамі. Праз год выйшаў яшчэ адзін фільм з удзелам Лайзы, "«Нью-Ёрк, Нью-Ёрк"», дзякуючы якім яе музычны рэпертуар папоўніўся новымі песнямі, уключаючы «New York, New York», якая стала адной з найбольш вядомых яе кампазіцый.
 
У 1980-я гады Мінелі пачала радзей з'яўляцца ў кіно. Найбольш запамінальнай у той час стала яе роля Лінды Маролы ў фільмах «Артур» (1981) і «Артур 2: На мялізне» (1988). У 1997 годзе Лайза вярнулася на Брадвей у галоўнай ролі ў мюзікле «Віктар / Вікторыя». У 2010 годзе актрысы згуляла саму сябе ў фільме «Секс у вялікім горадзе 2», за што ў выніку атрымала намінацыю на «Залатую маліну», як горшая актрыса другога плана.