Адкрыць галоўнае меню

Змены

няма тлумачэння праўкі
}}
{{DEFAULTSORT:Макаў Леў Савіч}}'''Леў Савіч Макаў''' ({{lang-ru|Лев Са́ввич Ма́ков}}) ([[1830]]—[[1883]]), дзяржаўны дзеяч [[Расійская імперыя|Расійскай імперыі]], міністр унутраных спраў ([[1878]]—[[1879]]), стварыў інстытут ураднікаў. З [[1880]] — кіруючы замежнымі веравызнаннямі, аднавіў адносіны з Рымскай курыяй. [[Міністэрства пошт і тэлеграфаў|Міністр пошт і тэлеграфаў]] (1880—[[1881]]). З 1881 — член Дзяржаўнага савета. Застраліўся.
 
Па задушэнні нацыянальна-вызваленчага паўстання (1863—1864), расійскія ўлады за верную службу «царю и отечеству», перадалі канфіскаваную маёмасць і паселішча Мар'іну Горку Баніфацыя Крупскага царскаму чыноўніку Макаву. Баніфацыя Крупскага быў высланы ў Сібір, за арганізацыю нацыянальна-вызваленчага паўстання.
 
{{Паслядоўнасць людзей