Розніца паміж версіямі "Мінская мужчынская гімназія"

няма тлумачэння праўкі
У Гродзенскай і Мінскай губернях, далучаных да Расіі ў 1793-1795 гадах, ужо існавала 15 навучальных устаноў на ўзроўні сярэдняй школы, створаных польскай камісіяй па адукацыі паводле статуту 1783 году; у тым ліку ў Мінску.
 
Мінская гімназія была заснавана на месцы губернскай школы, якая, у сваю чаргу, была адкрыта ў 1799 году, спачатку як губернскае вучылішча. У 1803 году атрымала найменне гімназіі<ref>Днём адкрыцця гімназіі лічыцца 24 студзеня; стагоддзе гімназіі святкавалася 11-12 снежня 1903 году - гл. [http://gymnasiums.iatp.by/address/minsk1.html Столетие Минской гимназии]</ref>. Размяшчалася яна ў будынку прысутных месцаў на Саборнай плошчы. У 1844 году для гімназіі архітэктарам [[Казімір Мельхіёравіч Хршчановіч|К. ХрышчановічамХршчановічам]] был ўзведзены новы двухпавярховы каменны будынак на рагу вуліц Захар'еўскай і Губернатарскай.
 
У 1812 году гімназічныя будынкі былі заняты  французскімі, а затым рускімі войскамі пад шпіталь.
У 1890 годзе ў гімназіі налічвалася 510 вучняў, у 1913 году - 640.
 
У жніўні 1915 — лютым 1918 гг. у будынку гімназіі месціўся штаба Заходняга фронту рускай арміі, а сама гімназія 11 верасня 1915 года была эвакуяваная у Маскву, дзе 11 кастрычніка 1915 года аднавіла дзейнасць у памяшканні Педагагічнага інстытута імя П. Г. Шалапуціна. У жніўні 1918 года гімназія вярнулася у Мінск.
1915 года аднавіла дзейнасць у памяшканні Педагагічнага інстытута імя П. Г. Шалапуціна. У жніўні 1918 года гімназія вярнулася у Мінск.
 
У сакавіку 1919 года, згодна дэкрэту [[Усерасійскі цэнтральны выканаўчы камітэт|УЦВК]] ад 16 кастрычніка 1918 г. «Аб сярэдняй адукацыі», Мінская гімназія была ператворана у «Савецкую працоўную школу другой ступені № 2».
 
Будынак гімназіі, пабудованы ў 1844 году, быў напаўразбураны ў [[Вялікая Айчынная вайна|Айчынную вайну 1941—1945]] гг. і пасля вызвалення Мінска яго вырашылі не аднаўляць - на гэтым месцы сёння бульвар насупраць дамоў з нумарамі 9 і 11 па вуліцы Леніна.